Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2022/3158 E. 2024/5522 K. – Tapu Kaydındaki

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/1438 E., 2022/21 K. KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki tapu kaydındaki şerhin terkini davasında yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı ... ile ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R Yörede 1958 yılında yapılan tapulama çalışması sırasında çekişmeli Antalya ili ... ilçesi ... Köyünde bulunan 83.880 m2 yüzölçümündeki 3137 parsel sayılı taşınmaz Haziran 1949 tarihli ve 49 nolu tapu kaydı uygulanarak tarla niteliğinde ... ve ölü olduğu belirtilmek suretiyle ... mirasçıları adına tespit ve tapuya tescil edilmiştir. Daha sonra yörede 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama (yenileme) kadastrosunda 289 ada 1 parsel sayısı ve 84.252,86 m2 yüzölçümüyle işlem görmüştür. Dava tarihi itibariyle taşınmaz ..., ... oğlu ... ve ... adına paylı mülkiyet hükümlerine göre kayıtlıdır, tapunun beyanlar hanesinde “taşınmazın 31132,37 m2'lik kısmı 178 ada 1 parsel olarak tescilli orman sınırı içinde kalmaktadır” şerhi bulunmaktadır.

Davacılar vekili 09.12.2013 havale tarihli dava dilekçesinde özetle, taşınmazın 1958 yılında yapılan kadastro çalışmasında müvekkilleri murisleri adına tespit ve tescil edildiğini, Orman İdaresinin, 3402 sayılı Kanunda düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 2010 yılında kısmi orman şerhi koyduğunu, hak düşürücü süre geçtikten sonra tek yanlı şerh ve beyanların tapuya işlenemeyeceğini ileri sürerek şerhin terkinini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 11.09.2018 tarihli ve 2016/9513 Esas, 2018/5501 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle “yöntemince orman araştırması yapılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda taşınmazın orman vasfında olduğu gerekçesiyle davanın reddine; karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle; 80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Taraflarca 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.