Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2022/2813 E. 2024/4649 K.

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine verilmiştir. Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Davacılar dava dilekçesinde özetle; Hakkari ili Şemdinli ilçesi ... köyü ...Mevkiinde bulunan 102 ada 1 parselde kayıtlı taşınmazın yaklaşık 11.000 m2 miktarındaki kısmının uzun yıllardır zilyetliklerinde bulunduğunu belirterek bu kısmın tapusunun iptali ile adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Orman, fen ve fotogrametri bilirkişi kurulunun gerekçeli, denetlenebilir ve objektif raporu, mahalli bilirkişilerin soyut beyanları, mahkememiz tarafından yapılan keşif ve hava fotoğrafları birlikte değerlendirildiğinde davacının Hukuk Muhakemeleri Kanunun 190'a göre ispat külfetini yerine getiremediği, dolayısıyla MK 713'de bulunan şartların oluşmadığı" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hükmün davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "Mahkemece mahallinde keşif yapılmış, çekişmeli taşınmazlarda tarımsal kullanım bulunmadığı, taşınmazların orman içi açıklık dolayısı ile orman vasfında oldukları, dava konusu yerin 1955, 1968 ve 1988 tarihli hava fotoğraflarında yoğun ağaçlık olarak göründüğü, konumu itibari ile orman muhafaza karakteri taşıdığı, keşifte çekilen resimlerden taş ocağı olarak kullanılan yerin içinde halen ormana ait ağaçların bulunduğu ve 1970 yılındaki çalışmalarda orman olarak tahdid edildiği, yeterli ve denetime elverişli uzman bilirkişi raporları ve dosya içeriği ile tespit edilmiştir. Her ne kadar keşifte beyanına başvurulan yerel bilirkişi ve tanıklar, davacıların taşınmazda zilyetlik yürüttüklerini ifade etmiş iseler de; hava fotoğrafları ile denetlenen bilirkişi raporları karşısında bu beyanlara üstünlük tanınması mümkün değildir. Ayrıca öncesi orman vasfına sahip taşınmazlarda yürütülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun bu taşınmazların zilyetlikle kazanılması mümkün olmayıp açıklanan tüm bu nedenlerle davacılar vekilinin istinaf nedenleri yerinde görülmediği" belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usûl ve Kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, 80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenlerden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09.09.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.