Yargıtay · 8. Hukuk Dairesi

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2018/3551 E. 2019/5624 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Hukuk Dairesi
Esas No
2018/3551
Karar No
2019/5624
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Paydaşlar Arasında Ecrimisil Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davalı ...'a yönelik davanın kabulüne, diğer davalılara yönelik davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili ve davalılar ..., ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü. KARAR Davacılar vekili, vekil edenleri ile davalıların 125 ada 17 parsel ... taşınmaz üzerinde bulunan 33 adet bağımsız bölümün müşterek maliki olduğunu, bu taşınmazlardan 28 tanesinin pasaj olarak ticari faaliyette kullanıldığını, davalıların söz konusu bağımsız bölümlerin her biri için kiracılar ile ayrı ayrı sözleşme yaptıklarını, gelir elde ettiklerini, davacıların hissesine isabet eden kısım için herhangi bir bedel ödemediklerini belirterek, 01.01.2007 tarihinden itibaren, parsel üzerinde bulunan ön cephe bina giriş bölümü, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 16, 13, 14, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30 nolu bağımsız bölümler için toplam 152.040,00 TL ecrimisilin tahsilini talep etmiş ve yargılama sırasında taleplerini 190.229,75 TL'ye yükseltmiştir. Davalı ... dava konusu taşınmazların başta konulan para haricinde kendisinin koyduğu paralar, ...'un zaman zaman verdiği paralar ve asıl maliyetin kiralardan karşılanarak yapıldığını, davacıların inşaatın yapılmasına herhangi bir katkılarının olmadığını ve taşınmazların kiraya verilmesine muvafakatlerinin olduğunu, hatta iş bu dava ile kira almadıklarını, bilgileri olmadığını iddia eden davacıların, kiraların takibi için yıllar önce ortak avukatlarına vekalet verdiğini, inşaatın halen devam ettiğini, inşaat süresince zaman zaman kendisinin de para takviyesi yaptığını ve sonra kiralardan geri aldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur. Diğer davalılar..., ..., ... ve ... da davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 190.229,75 TL'nin davalı ...'tan alınarak davacıya verilmesine; davanın, davalılar..., ..., ... ve ... yönünden reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı ... vekili tarafından esasa ilişkin olarak, davalılar ... ve ... vekili tarafından vekalet ücretine hasren temyiz edilmiştir. Dava, paydaşlar arasında ecrimisil istemine ilişkindir. 1. Davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazı incelendiğinde; adı geçen davalılara yönelik olarak dava husumetten reddedildiğinden, bu yöndeki temyiz itirazı yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir. 2. Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; A. Aşağıdaki bentte belirtilenler dışındaki sair temyiz itirazlarının ve adı geçen davalı tarafından süresinde ve usulüne uygun yapılmış bir takas mahsup savunması olmadığı dikkate alınarak bu yöndeki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. B. Diğer temyiz itirazlarına gelince; Öncelikle belirtmek gerekir ki davacı ve davalı taraflar dava konusu taşınmazlar üzerinde paydaştırlar. Davacılar dava konusu bağımsız bölümlerin tamamında 1/4 pay sahibi olmadıkları halde, alınan bilirkişi raporlarının tamamında davacıların payının tüm taşınmazlarda 1/4 olarak hesaplanması doğru görülmemiştir. Ayrıca, 6100 ... HMK'nin 26/1. maddesi (1086 ... HUMK'un 74. maddesi) uyarınca, hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Açıklanan bu ilke ışığında; somut olayda, dava dilekçesinde 23 nolu bağımsız bölüme ilişkin talep olmadığı halde, alınan raporların tümünde 23 nolu bağımsız bölüme ilişkin olarak da hesaplama yapılması ve bu doğrultuda hüküm kurulması isabetli değildir. Aynı zamanda 12.02.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda, "gerek keşif günü ve gerekse keşif sonrası kapalı otoparkta yapmış olduğumuz incelemede; bodrum kat: binanın bodrum katın (kapalı otopark, sığınak, kalorifer dairesi) betonarme dış perde duvarları iç ara bölme tuğla duvarları örülmüş olup, başka herhangi bir imalat yapılmadığı tespit edilmiş olup, bu haliyle kapalı otopark olarak kiraya verilmesi mümkün olamayacağı göz önünde bulundurulduğunda" şeklinde açıklamaya yer verilmiştir. Dosya kapsamında bulunan tanık beyanları ve diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, davacıların bu yerin kiraya verildiğini ispatlayamadığı anlaşılmaktadır. Bu durumdaki yerin kiraya verildiğinin ispatı davacı tarafta olduğu ve davalı tarafın buranın kiraya verildiğini kabul etmediği ve davacı tarafça da buranın kiraya verildiği ispatlanamadığı halde, bu yere ilişkin ecrimisil hesaplanması da doğru olmamıştır. SONUÇ: Davalı ... ve ... vekilinin temyiz itirazının yukarıda 1 nolu bentte açıklanan sebeplerle ve davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının ve takas ve mahsupa ilişkin temyiz itirazlarının 2/A bendinde açıklanan sebeplere REDDİNE; davacı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda 2/B bendinde yazılı sebeplerle kabulüyle hükmün 6100 ... HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 ... HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 12.969,39 TL'nin davalılardan ... ve ...'tan alınmasına ve peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a iadesine 10.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2018/3551, K. 2019/5624, T. 10.06.2019, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-hukuk-dairesi-2018-3551-e-2019-5624-k-3ab0bf76328c