Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/1880 E. 2026/6223 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2026/1880
Karar No
2026/6223
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2180 E. 2025/2102 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edildi.

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2025 tarihli ve 2025/145 Esas, 2025/418 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3,4-a, 62, 52/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 125.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 06.11.2025 tarih ve 2025/2180 Esas, 2025/2102 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/1-a maddesi gereğince esastan reddine karar vermiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Sanığın temyiz istemi Atılı suçu işlemediğine, tutanak tanıklarının alışveriş anını görmediğine, suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz istemi Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığına, tutanak tanıklarının alışveriş anını görmediklerine, beraat kararı verilmesi ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair ihbar bulunduğu, sanık hakkında Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesi kapsamında iletişimin dinlenmesi tedbiri uygulandığı sırada tanık M.Ç. ile konuşmalarının uyuşturucu madde alışverişine ilişkin olduğunun değerlendirildiği, aynı binada oturdukları tespit edildiğinden tanık M.Ç.'nin binadan çıkması akabinde üzerinde suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda az önce sanıktan uyuşturucu madde aldığını beyan ettiği ve sanığı teşhis ettiği, ayrıca parayı sanığın İBAN numarasına yolladığına dair makbuz suretinin sunulduğu, sanığın açıklanan şekilde M.Ç.'ye uyuşturucu madde satmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Tüm dava dosyası kapsamı, ihbar tutanakları, TAPE kayıtları, fiziki takip, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı, tanık M.Ç.'nin müdafii eşliğinde alınan kolluk beyanı ve teşhis tutanağı, banka dekontu sureti, kriminal rapor, tutanak tanıklarının beyanları dikkate alındığında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun unsurlarının oluştuğuna dair kabulde isabetsizlik bulunmamış ve yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 06.11.2025 tarihli ve 2025/2180 Esas, 2025/2102 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmün niteliğine göre ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak tahliye isteminin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2026/1880, K. 2026/6223, T. 11.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2026-1880-e-2026-6223-k-45d6f6748373