Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/1866 E. 2026/8005 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2975 Esas, 2025/1623 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edildi. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2025 tarihli ve 2025/339 Esas, 2025/380 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3,4-a, 62, 52/2, 53, 54 maddeleri uyarınca 13... ay hapis ve 137.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Tranzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.12.2025 tarihli ve 2025/2975 Esas, 2025/380 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun '' şahit numunelerin Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken müsadere kararı verilmediği gerekçesiyle'' hükmün düzeltilerek esastan reddine karar vermiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz istemi Sanığın atılı suçu işlemediğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suçun vasıflandırılasında hataya düşüldüğüne, gerekçeli kararın eksik ve çelişkili olduğuna, tanıkların mahkeme beyanlarına itibar edilmediğine, etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğine, telefon yazışmalarında ticarete dair delil olmadığına, yazışmaların hatalı değerlendirildiğine, banka kayıtlarının delil olarak kabul edilmemesi gerektiğine, sanığın kullanıcı olduğuna, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, olay günü sanığın park halindeki minibüsün yolcu koltuğunda bulunduğu ve kolluk görevlilerini görünce birşeyler saklamaya çalıştığının fark edilmesi üzerine kaba üst yoklamasının yapıldığı, sanığın üzerinde ve aracın arka kısmındaki döşemede kullanım sınırının üzerine sentetik ... maddesi ele geçirildiği, sanığın bu maddeleri ticari amaçla bulundurduğu iddiasına ilişkin olarak; Tüm dava dosyası kapsamı, olay, kaba üst araması ve muhafaza altına alma tutanağı, kriminal rapor, telefon inceleme kayıtları, ele geçen uyuşturucu maddenin miktarı ve satışa hazır halde bulundurulması, uyuşturucu madde yanında hassas terazi de ele geçirilmiş olması, tanık beyanları dikkate alındığında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun unsurlarının oluştuğuna dair kabulde ve sanığın beyanında ismi geçen .... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan toplanan deliller itibariyle kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesi ve sanığın beyanının aksine aralarında ticarete dair whatsapp yazışması bulunmadığının tespit edilmesi nedeniyle etkin pişmanlık hükmünün uygulanmamasında isabetsizlik bulunmamış ve yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.12.2025 tarihli ve 2025/2975 Esas, 2025/1623 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmün niteliğine göre ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak tahliye isteminin reddine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2026 tarihinde karar verildi.