Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/7371 E. 2026/6870 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/7371
- Karar No
- 2026/6870
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1182 E., 2025/938 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2025 tarihli ve 2024/66 Esas, 2025/50 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 188/3., 188/4-a, 53. ve 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2025 tarihli ve 2024/66 Esas, 2025/50 Karar sayılı kararı kararı hakkında sanık ve müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen 08.05.2025 tarihli ve 2025/1182 Esas, 2025/938 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının (oy çokluğu ile) esastan reddine ve sanığın tahliyesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın uyuşturucu madde ticareti yapmadığına, uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğine dair dosya kapsamında delil bulunmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, suça konu uyuşturucu maddeleri sanığın kendi kullanımı için bulundurduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiğine, aksi kanaatte olunması durumunda lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanık hakkında istinaf incelemesinde suça konu eylemi nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi tarafından tahliye kararı verildiği, bu sebeple temyize inceleme konusu dava dosyası bakımından sanığın tutuklu olmadığı belirlenerek yapılan incelemede; Dava dosyası kapsamına göre, kolluk görevlilerince rutin devriye görevlerinin ifası sırasında sanığın şüphe üzerine durdurulup kaba üst araması yapılacağı sırada sanığın üzerindeki hassas terazi ile ... uyuşturucu maddesinin ele geçirildiği, şekilde sanığın kullanma amacı dışında uyuşturucu madde bulundurmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Olayın intikal şekline ilişkin kolluk görevlileri tarafından tutulan tutanak, suça konu uyuşturucu maddelerin miktarı ve niteliği, ele geçirilen uyuşturucu maddeye ilişkin kriminal rapor, sanığın aşamalardaki olağan hayat tecrübelerine ve dosya kapsamına uygun düşmeyen savunmaları, tutanak mümzilerinin tanık sıfatıyla alınan beyanları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının yerinde olduğu anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz talepleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.05.2025 tarihli, 2025/1182 Esas, 2025/938 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde karar verildi.