Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/7360 E. 2026/6020 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/851 E., 2025/1117 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2024 tarihli ve 2024/278 Esas, 2024/338 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 52/2, 53... . maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirliğe karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 20.03.2025 tarihli ve 2025/851 Esas, 2025/1117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanık hakkında istihbari bilgi bulunmasına rağmen arama kararı alınmadığına, gecikmesinde sakınca bulunan bir halin bulunmadığına, arama kararı sırasında 2 hazirun bulunmadığına, arama tutanağının arama sonrası düzenlenerek imzalatıldığına, 5237 sayılı Kanun'un 188/6. maddesi uyarınca suç vasfının yanlış değerlendirildiğine, ele geçen sentetik ecza hapları sanığın H.Ö. adlı kişiden aldığını belirtmesi sebebi ile etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ele geçen maddelerin kullanım sınırında olduğuna, ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın ikametinde uyuşturucu madde olduğu ve ticaretini yaptığı bilgisi ile yapılan aramada eroin, reçeteye tabii ilaçlar ve hassas terazi ele geçirildiği anlaşılmakla; bu suretle sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamdaki esas numarasının ''2023/470'' yerine ''2023/740'' olarak yazılması mahkemesince düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, istihbari bilgi, olay ve arama tutanaklarının içeriği, sanığın aşamalardaki savunmaları, kriminal rapor, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin niteliği ve miktarı, dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; Cumhuriyet savcısının hazır olmadığı ikamet aramasının sanığın eşi ve hazirun olarak mahalle muhtarının katılımı ile gerçekleştiği, sanığın arama tutanağının içeriğine itiraz etmediği, ikametinde ele geçen uyuşturucu ve uyarıcı maddeleri sahiplendiği dikkate alındığında, iki hazirun bulundurulmadan ikamet araması yapılmasının, şekli bir eksiklik olarak birlikte, tek başına arama tutanağının içeriğini hukuka aykırı hale getirmeyeceği ve ele geçen uyuşturucu ve uyarıcı maddelerin çeşitliliği ve miktarı hep birlikte dikkate alındığından arama kararının hukuka uygun olarak kabul edilmesi gerektiği, sanığın kovuşturma aşamasında ileri sürdüğü ve uyuşturucu madde satıcısı olarak belirttiği şahıs hakkında suç duyurusunda bulunularak dava açılması neticesinde mahkûm olmaları halinde sanık hakkında etkin pişmanlıkla ilgili 5237 sayılı Kanun'un 192/3. maddesi hükmünün yargılamanın yenilenmesi yoluyla değerlendirilmesinin mümkün olduğu anlaşıldığından, Mahkemenin, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı şeklindeki kabulün ve hukuka uygun olarak toplanan delillere dayanarak mahkumiyet hükmü kurulması isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 20.03.2025 tarihli ve 2025/851 Esas, 2025/1117 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2026 tarihinde karar verildi.