Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/5970 E. 2026/5464 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2025/5970
Karar No
2026/5464
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/3499 E., 2025/2042 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2025 tarihli ve 2024/422 Esas, 2025/78 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188/3., 188/4-a, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 125.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2025 tarihli ve 2024/422 Esas, 2025/78 Karar sayılı kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen 11.04.2025 tarihli ve 2025/3499 Esas, 2025/2042 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlemediğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığına, suçun sabit olduğu kabul edilse bile sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, kolluk görevlilerince yapılan çalışmalarda sanığın ... mahallesi... bulvarında ...isimli bir kişinin uyuşturucu madde satışı yaptığı yönünde istihbari bilgi elde edilmesi üzerine, istihbari bilgide geçen bölgeye gidildiği, sanığın o bölgede görüldüğü, kolluk görevlilerini fark eden sanığın yanına bir madde attığının tespit edildiği, bu madde kontrol edildiğinde sentetik kannabinoidler sınıfında yer alan uyuşturucu madde olduğunun anlaşıldığı, bu şekilde sanığın kullanma amacı dışında üzerinde uyuşturucu madde bulundurmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Olayın intikal şekli, sanığın üzerinde ele geçirilen uyuşturucu madde miktarı ve niteliği, ele geçirilen uyuşturucu maddelere ilişkin kriminal rapor, sanığın kovuşturma aşamasında tevilli ikrara içeren savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz talepleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 11.04.2025 tarihli, 2025/3499 Esas, 2025/2042 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2025/5970, K. 2026/5464, T. 28.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2025-5970-e-2026-5464-k-4bc5db93edb5