Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/3810 E. 2026/2304 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2025/3810
Karar No
2026/2304
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3556 E., 2025/44 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Zonguldak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.07.2024 tarihli ve 2024/95 Esas, 2024/199 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a maddeleri uyarınca 16... ay hapis ve 36.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 07.01.2025 tarihli ve 2024/3556 Esas, 2025/44 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz sebepleri Sanık ve Müdafinin Temyiz İstemleri Delillerin hukuka aykırı elde edildiğine, tekerrür hükümlerinin hatalı uygulandığına, alt sınırdan uzaklaşılmasının ve takdiri indirim hükmünün uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık hakkında yargılamanın yenilenmesi yoluyla etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının mümkün olduğu yönündeki eleştirisi yerinde görülmüştür. Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) kayıtlarından, sanığın tekerrüre esas alınan ilamı hakkında, Bakırköy 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2025 tarihli ek kararı ile infazın durdurulmasına karar verildiği anlaşıldığından, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Dava dosyası kapsamına göre; sanığın uyuşturucu madde sattığı bilgisi üzerine, ikametinde yapılan aramada çeşitli uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği şeklindeki iddiaya ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, arama tutanağı içeriği, sanığın aşamalardaki savunmaları, tanıkların beyanları, tutanak mümziilerin ifadeleri, uyuşturucu maddelerin miktarı, çeşitliliği, ele geçiriliş şekli, kriminal rapor ile dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı şeklindeki kabulün, hukuka uygun olarak toplanan delillere dayanarak mahkumiyet hükmü kurulmasının, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu, dosyanın geldiği aşamada etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, araştırılacak başka bir hususun bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 07.01.2025 tarihli ve 2024/3556 Esas, 2025/44 Karar sayılı kararında, sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Zonguldak 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2025/3810, K. 2026/2304, T. 18.02.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2025-3810-e-2026-2304-k-cc6c5d37bcca