Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/289 E. 2025/5040 K. – Hükümlü Veya

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/235 E.,2021/1462 K. SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması KARARLAR : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2021 tarihli kararı ile hükümlü hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 292/1, 62/1. maddeleri ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 26.01.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309/1. maddesi uyarınca, 28.12.2024 tarihli ve 2022/16600 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.01.2025 tarihli ve KYB-2025/544 Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.01.2025 tarihli ve KYB-2025/544 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer alan, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/02/2015 tarihli ve 2015/36 esas, 2015/113 sayılı kararının kesinleşme tarihinin 11/04/2019 olduğu, inceleme konusu Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 09/11/2021 tarihli kararına konu suçun bu tarihten önce 02/02/2019 tarihinde işlendiği cihetle, anılan karararın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1. 5237 sayılı Kanun’un, “Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular" başlıklı 58. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan ikinci fıkrası; "(1)Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez. (2)Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz. Şeklinde düzenlenmiştir. 2. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindedir. 3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2015 tarihli ve 2015/36 Esas, 2015/113 Karar sayılı kararı ile hükmolunan hapis cezasını içerir mahkumiyet hükmü incelendiğinde, kararının kesinleşme tarihinin 11.04.2019 olduğu, inceleme konusu Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2021 tarihli kararına konu suçun bu tarihten önce 02.02.2019 tarihinde işlendiği 5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesi uyarınca hükümlü hakkında tekerrüre esas olamayacağından hükümlü hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulama olanağı bulunmamaktadır. Ancak hükümlünün adli sicil kaydında daha hafif cezayı içeren ve tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğünün bulunduğu belirlenmiştir. 4. Açıklanan nedenlerle kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün lehine olduğu belirlendiğinden; hükümden 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına dair olan (10) nolu bendin çıkarılmasına, yerine "Sanığın adli sicil kaydında görülen Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2017 tarihinde kesinleşen, 28.05.2015 tarih ve 2015/23 Esas, 2015/385 Karar sayılı kararı ile verilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası tekerrüre esas alınarak birinci kez mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına”ibaresinin yazılmasına , kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,” Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2025 tarihinde karar verildi.