Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/25955 E. 2025/2803 K.

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/223 E., 2021/211 K. HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının bila tarihli talepnamesi ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesine aykırılık suçundan neticeten 6 ay hapis ve 300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin talebe istinaden Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2021 tarihli kararı ile talebin kabulü ile 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 250/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/2. maddeleri uyarınca 6 ay hapis ve 300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 10.03.2021 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 01.11.2024 tarihli ve 2021/15806 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.12.2024 tarihli ve KYB-2024/114678 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; “Asıl kararın kanun yararına bozulması halinde, sanık hakkında tekerrür hükmünün kaldırılması talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 24/03/2021 tarihli ve 2021/223 Esas, 2021/211 sayılı ek kararı ile anılan karara karşı yapılan itirazın reddine dair Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/03/2021 tarihli ve 2021/237 Değişik iş sayılı kararının hukuki sonuç doğurmayacağı gözetilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer alan, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." şeklindeki düzenlemeye nazaran, ikinci kez tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2020 tarihli ve 2019/434 Esas, 2020/610 sayılı kararının kesinleşme tarihinin 11/12/2020 olduğu, bu durumda anılan kararın kesinleşme tarihinin inceleme konusu Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesince yargılaması yapılan suç tarihi olan 04/12/2019 tarihinden sonra olduğu ve anılan kararın 2. kez tekerrüre esas alınamayacağı cihetle, sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas olduğu anlaşılan Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/01/2012 tarihli ve 2011/81 Esas, 2012/6 Karar sayılı, 14/02/2013 kesinleşme ve 01/04/2022 yerine getirme tarihli kararının tekerrüre esas olduğu gözetilerek sanık hakkında 1. kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE 1. Tekerrür hükmünün kaldırılmasına ilişkin talebin reddine dair Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2021 tarihli ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.03.2021 tarihli kararının hukuki değerden yoksun olduğu gözetilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Kanun’un, “Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular" başlıklı 58. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci ve ikinci fıkrası; "(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez. (2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz." Şeklindeki düzenleme dikkate alınarak, hükümlünün mahkûmiyet kararına konu suç tarihinin 04.12.2019 olduğu, tekerrüre esas alınan İstanbul 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2020 tarihli ve 2019/434 Esas, 2020/610 Karar sayılı kararına konu mahkûmiyet hükmünün kesinleşme tarihinin ise 11.12.2020 olduğu, hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde tekerrür hükümleri

uygulanacağından bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı, ancak bunun yerine hükümlünün adli sicil kaydında bulunan Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.01.2012 tarihli ve 2011/81 Esas, 2012/6 Karar sayılı kararının tekerrüre esas olduğu ve hükümlü hakkında birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2021 tarihli ve 2021/223 Esas, 2021/211 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeni daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; "Hükmün tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan 'İstanbul 39. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2019/434 esas ve 2020/610 karar sayılı ilamı' ibaresinin çıkartılarak yerine 'Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.01.2012 tarihli ve 2011/81 Esas, 2012/6 Karar sayılı kararı' ibaresinin yazılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,” Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2025 tarihinde karar verildi.