Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/257 E. 2024/7174 K. – Hakkı Olmayan
Konu: Hakkı Olmayan Yere Tecavüz
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/257
- Karar No
- 2024/7174
- Karar Tarihi
- Konu
- Hakkı Olmayan Yere Tecavüz
BOZMA ÜZERİNE İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/153 E., 2023/497 K. SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Safranbolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat kararı verilmiştir. 3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 13.12.2022 tarihli kararı ile şikayetçi Maliye Hazinesinin davaya katılma olanağının sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi ve seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdii edilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz isteği, beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, atılı suçun sübuta erdiğine, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay; sanığın köy yoluna kanal açmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 12.11.2015 tarihli sorgu işlemi olduğu ve bu tarihten karar tarihine tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilerek sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yargılamaya devamla sanık hakkında beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2023 tarihli ve 2023/153 Esas, 2023/497 Karar sayılı kararına yönelik katılan kurum vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2024 tarihinde karar verildi.