Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/25574 E. 2026/2142 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/553 E., 2024/451 K. SUÇLAR : Korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Yargıtay Bozma Kararı 1.İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2016/42 Esas, 2016/226 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 170/1-c, 62, 53, 58. maddeleri gereği, 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2.İlgili kararın, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 2021/4811 Esas, 2022/13185 Karar sayılı kararı ile "Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdi edilmesinde zorunluluk buluduğu" gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir. B. Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci Yargıtay bozma ilamı sonrası hakkında seri yargılama usulü uygulanmasını kabul etmeyen sanık hakkında genel usullere göre yapılan yargılama sonucunda, İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2024 tarihli, 2023/553 Esas, 2024/451 Karar sayılı kararı ile, korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 170/1-c, 62, 53, 58. maddeleri gereği 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A.Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz Sebepleri Suç kastının olmadığına, hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. B.Değerlendirme Ve Gerekçe Sanık hakkında yargılama konusu eylem için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 170/1-c maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddeleri gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 31.03.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten seri yargılama usulü uygulanması nedeni ile gerçekleşen durma süresi de eklendiğinde, bozma sonrası verilen hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmekle, davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçede açıklanan nedenle, İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2024 tarihli, 2023/5 53... /451 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının, 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2026 tarihinde karar verildi.