Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/22202 E. 2026/4535 K. – Kişiyi Hürriyeti

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1541 Esas, 2023/1799 Karar SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Karşıyaka 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2021/699 Esas, 2022/161 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-a, 53... . maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 17.10.2023 tarihli ve 2022/1541 Esas, 2023/1799 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Sanık ...'ın Temyiz İstemleri Aynı dosya, müşteki ve suçtan hakkında iki kez ceza verildiğine, dosyaların birleştirilmesi gerektiğine, verilen fazla cezanın kanunlara ve yargıya aykırı olduğuna, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi gereği kararın kanun yararına bozulması gerektiğine, Türk Ceza Kanunu'nun 32/1, 2. maddesi gereği sağlık kurulu raporu alınması gerektiğine, hakkında tahliye ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, 28.08.2020 tarihinde saat 05:00 sıralarında sanık ...'ın katılan ...'a ait ... 1851/6 Sokak, Birlik Sitesi, No:24-1/1 Karşıyaka adresindeki ikamete, açık olan balkon kapısından girdiği, katılanın sanığı fark etmesi üzerine sanığın üzerindeki bıçağı çıkartarak katılanın boğazına dayadığı, katılana "seni öldürürüm" dediği, bıçak boğazında katılanı çocuk odasına götürüp buradan bir miktar para, kol saatleri ve cep telefonu aldığı, katılana "buradan dışarı çıkmayacaksın, sesini çıkarmayacaksın" dedikten sonra kapıyı kapattığı ve katılanı odada beklettiği, sonrasında gelip katılanı yatak odasına götürdüğü, burada katılanla yatmak istediğini söylediği, katılanın yalvarması üzerine katılana dokunmadan "polise gidersen öldürürüm seni" dediği, ardından eve girdiği balkondan çıkarak gittiği, bu itibarla sanığın cebir ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak; 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın savunmaları, mağdur beyanları, teşhis tutanakları, yakalama tutanağı ve tüm dosya kapsamındaki delillere göre sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine yönelik Mahkemenin kabulünde, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlenmesinde, sanığın mahkumiyetine ilişkin kararın isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık ...'ın temyiz sebeplerinin incelenmesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince verilen kararda düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmamasına ve sanık hakkında koşullu salıverilme yasağı göz önüne alınarak 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uyugulanacağına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 17.10.2023 tarihli ve 2022/1541 Esas, 2023/1799 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'ın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmayacağına ve 5237 sayılı Kanun'un hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin 53. maddesinin koşullu salıverilme yasağı göz önüne alınarak uygulanacağına ilişkin 5. ve 6. paragraflarının hüküm fıkrasından çıkarılması ve 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uyugulanmasına ilişkin 6. paragrafının yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan duruma göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına,” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Sanığın incelenen dosya nedeniyle tutuklu bulunmadığı anlaşılmakla salıverilme talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.04.2026 tarihinde karar verildi.