Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/14828 E. 2024/6242 K. – Kişiyi Hürriyeti

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1710 E., 2019/1694 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma KARAR : Temyiz isteminin reddine dair TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 20.11.2023 tarihli Ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKİ SÜREÇ A. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.09.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) ve (c) bentleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.06.2019 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi,110 uncu maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. C. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.12.2019 tarihli ve 2019/1710 Esas, 2019/1694 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. D. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 03.01.2023 tarihli Ek kararıyla sanık hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle; Hak kaybına uğramamak için kararı temyiz ettiğine, ilişkindir. IV. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının ilgili bölümünde yer alan "... Temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise hükmü temyiz olunan Bölge Adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder" şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 03.01.2023 tarihli Ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,10.07.2024 tarihinde karar verildi.