Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/12301 E. 2025/3416 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/12301
- Karar No
- 2025/3416
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/877 E., 2022/2005 K. SUÇ : 2313 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5-1. cümlesi uyarınca, 7 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen 30.12.2022 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanığın suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiğine, temel hapis cezası belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmasının dosya kapsamına uygun olmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, kolluk görevlilerine sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ın, ... köyü gölgesinden bot ile geçilen barajın karşısındaki ..köyü kırsalında Hazine arazisine hint keneviri ektikleri yönünde ihbarda bulunulması üzerine belirtilen bölgeye giden kolluk görevlilerinin sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ı temyiz dışı arkadaşları ile bu bölgede gördükleri, ihbarın belirtilmesi üzerine kolluk görevlilerine sanık ... tarafından iki ayrı bölgede ekili vaziyetteki hint kenevirlerinin gösterildiği, bu şekilde sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olayda; Aynı yargılamada temyiz dışı sanık ... hakkında atılı suçtan beraat kararı verildiği ve bu kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede; Olayın intikali, ihbar ve içeriği, hint kenevirlerinin ele geçirilmesine ilişkin olarak düzenlenen tutanaklar, ele geçirilen hint keneviri bitki sayısı, hint kenevirlerine ilişkin ekspertiz raporu, sanığın aşamalardaki tevilli ikrar içeren savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz talebi yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 30.12.2022 tarihli, 2022/877 Esas, 2022/2005 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2025 tarihinde karar verildi.