Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/12286 E. 2025/2664 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/12286
- Karar No
- 2025/2664
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1232 E., 2021/1207 K. SUÇ : 2313 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.01.2020 tarihli ve 2019/345 Esas, 2020/48 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan beraat kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.01.2020 tarihli kararı hakkında Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak verilen, 14.09.2021 tarihli ve 2020/1232 Esas, 2021/1207 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5-1. maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Cumhuriyet savcısının istinaf talebine aykırı olacak şekilde, aleyhe değiştirme yasağı ihlal edilerek hüküm kurulduğuna, Bölge Adliye Mahkemesince doğrudanlık ilkesinin ihlal edildiğine, sanığın suç kastının bulunmadığına, sanığın 2313 sayılı Kanun'un 23/5-1. maddesinde düzenlenen suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığından, 2313 sayılı Kanun'un 23/5-2. maddesinde düzenlenen suçun ise işlenemez suç kapsamında olmasından dolayı beraat kararı verilmesi gerektiğine, aksi halde sanığın eyleminin ancak 2313 sayılı Kanun'un 23/4. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın kiraladığı serada hint keneviri yetiştirdiğine yönelik ihbarda bulunulması üzerine ihbarda belirtilen serada usulüne uygun olarak yapılan aramada suça konu hint keneviri bitkilerinin ele geçirildiği, bu şekilde sanığın 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu işlediği iddiasına ilişkin olayda; Olayın intikal şekli, sanığın serasında hint kenevirlerinin ele geçirilmesine ilişkin olarak kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, ele geçirilen hint keneviri bitki sayısı, hint kenevirlerine ilişkin ekspertiz raporu ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, Cumhuriyet savcısı tarafından sanık aleyhine istinaf başvurusunda bulunulması nedeniyle aleyhe değiştirme yasağının söz konusu olmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 14.09.2021 tarihli ve 2020/1232 Esas, 2021/1207 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde karar verildi.