Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/12257 E. 2025/1506 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2024/12257
Karar No
2025/1506
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/186 E., 2020/621 K. SUÇ : 2313 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Hatay 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.09.2012 tarihli, 2012/10 Esas, 2012/3 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Hatay 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.09.2012 tarihli kararı hakkında sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 24.03.2020 tarihli, 2019/186 Esas, 2020/621 Karar sayılı kararı ile ilk derece hükmü kaldırılarak sanığını 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; Dosyada yer alan kolluk tutanakları, ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve sanığın hem soruşturma aşamasında hem de kovuşturma aşamasında 11.09.2012 tarihli duruşmada alınan savunmasında içmek için kenevir bitkisi ektiğini kabul etmesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde dosyada mevcut delillerin sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmesi için yeterli olduğu, delillerin takdirinde hataya düşülerek istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmiş olmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın ikametinde hint keneviri bitkilerinin ele geçirildiği, söz konusu hint keneviri bitkilerini sanığın yetiştirdiği iddiasına ilişkin olayda; Suç konusu kenevirin sanığın kendi mülkiyetinde olan evde ele geçirilmiş olması, ele geçen bitkilerin niteliğine ilişkin rapor, sanığın ele geçen maddelerin hint keneviri olduğunu bildiği ve içmek için ektiğini belirtir beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanığa atılı suçun sübut bulduğu gözetilmeden, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 24.03.2020 tarihli, 2019/186 Esas, 2020/621 Karar sayılı kararın 5271 sayılı Kanun' un 302/4. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b. maddesi uyarınca takdîren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2024/12257, K. 2025/1506, T. 25.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2024-12257-e-2025-1506-k-f65d0758a5f7