Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/12196 E. 2025/1447 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/821 E., 2022/1589 K. SUÇ : 2313 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Mustafakemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/71 Esas sayılı dava dosyasında sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5-2. cümle uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, karar hakkında sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulmasına üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 2018/1480 Esas, 2018/1932 Karar sayılı kararıyla yargılamanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesinde yapılması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin bozma kararı sonrasında, Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5-2. cümle uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2020 tarihli kararı hakkında Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak verilen, 13.09.2022 tarihli kararı ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5-1. cümle uyarınca 3 yıl 9 ay hapis, hak yoksunlukların,ve sanık hakkında aynı eylemi nedeniyle Mustafakemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/71 Esas sayılı dava dosyasında yapılan yargılama neticesinde 10 ay hapis cezası verildiği ve bu dava dosyası bakımından aleyhe istinaf başvurusunda bulunulmadığı gözetilmek suretiyle sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 283. maddesi uyarınca cezanın neticeten 10 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir. II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanık müdafinin Temyiz İstemi Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesine aykırı olarak ceza verilmesinin hatalı olduğunda lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın babası adına tescilli ancak bakımı ile kendisinin ilgilendiği tarım arazisinde suça konu hint kenevirlerini sanığın yetiştirdiği, böylece sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi uygulanırken, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Olayın intikal şekli, ihbar tutanağı ve içeriği, sanığın aşamalardaki savunmaları, sanığın babasının beyanları, ele geçirilen hint keneviri bitki sayısı, ekspertiz raporu, hint kenevirlerinin ele geçirilmesine ilişkin arama tutanağı ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, sanık hakkında takdiren lehe hükümlerin uygulamama gerekçesinin yeterli olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz talebi yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 13.09.2022 tarihli, 2022/821 Esas, 2022/1589 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1.maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2025 tarihinde karar verildi.