Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/120 E. 2024/6073 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/442 E., 2015/88 K. SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, Hüküm fıkrasında başvurulacak kanun yollarının süresi, mercii ve şeklinin temyiz süresinin ne zaman başlayacağının belirtilmesinin gerektiği ve yine aynı Kanun'un 263 üncü maddesi gereği cezaevinde bulunan sanığa bulunduğu cezaevi müdürüne beyanda bulunmak veya dilekçe vermek suretiyle de kanun yoluna başvurma hakkını kullanabileceğinin açıklanmasının gerektiği, sanığın hüküm tarihinde başka suçtan cezaevinde bulunduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 263 üncü maddesinde yazılan bildirimlerin sanığa yapılmadığı anlaşıldığından sanık müdafinin eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, Aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.09.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2.Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2015 tarihli kararı sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 7.300,00 TL adli para cezası ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin eski hale getirme ve infazın durdurulması talepli temyiz isteği; kararın usule aykırı olarak kesinleştirildiği, hüküm tarihinde başka suçtan cezaevinde bulunan sanığa kanun yoluna başvuru şeklinin açıklanmadığı, hükmü temyiz ettiklerine ilişkindir. III. GEREKÇE Eski hale getirme istemi hakkında karar verme yetkisinin 5271 sayılı Kanun'un 42 nci maddesinin birinci fıkrasında göre hükmü temyizen inceleme görevi Yargıtay'a ait olduğu, hükmün sanığın yüzüne karşı verildiği ancak hüküm fıkrasında başvurulacak kanun yollarının süresi, mercii ve şeklinin temyiz süresinin ne zaman başlayacağının belirtilmesinin gerektiği ve yine aynı Kanun'un 263 üncü maddesi gereği cezaevinde bulunan sanığa bulunduğu cezaevi müdürüne beyanda bulunmak veya dilekçe vermek suretiyle de kanun yoluna başvurma hakkını kullanabileceğinin açıklanmasının gerektiği, sanığın hüküm tarihinde başka suçtan cezaevinde bulunduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 263 üncü maddesinde yazılan bildirimlerin sanığa yapılmadığı anlaşıldığından sanık müdafinin eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine süresinde temyiz isteminde bulunulduğu belirlenerek yapılan incelemede, 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 09.02.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2015 tarihli ve 2014/442 Esas, 2015/88 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2015 tarihli ve 2014/442 Esas, 2015/88 Karar sayılı kararının İNFAZININ DURDURULMASINA, sanık bu suçtan cezaevine alınmış ise başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.