Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/119 E. 2024/4907 K. – İnfaz Kurumuna

Konu: İnfaz Kurumuna Veya Tutukevine Yasak Eşya Sokma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2024/119
Karar No
2024/4907
Karar Tarihi
Konu
İnfaz Kurumuna Veya Tutukevine Yasak Eşya Sokma

B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/303 E., 2023/332 K. SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 07.04.2008 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 44 üncü maddesi delaletiyle 297 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2009 tarihli kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ve 5 inci maddesi, 5235 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi ve 14 üncü maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli Diyarbakır Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.04.2010 tarihli kararı ile sanık ... hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 297 nci maddesinin birinci fıkrası ve birinci fıkranın son cümlesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 4. Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.04.2010 tarihli kararı ile sanık ... hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan kurulan mahkumiyet kararı ile ilgili sanık müdafii tarafından temyiz başvurusunda bulunulması üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 17.12.2012 tarihli kararı ile hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereğince bozulmasına karar verilmiştir. 5. Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.05.2013 tarihli kararı ile sanık ... hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 297 nci maddesinin birinci fıkrası ve birinci fıkranın son cümlesi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 6. Sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suça konu Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/140 E. 2018/779 K. sayılı ilamı 04.12.2019 tarihinde kesinleşmiş ve 05.09.2023 tarihinde Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesine ihbar edilmiştir. 7. Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.11.2023 tarihli kararı ile sanık ... hakkında verilen hükmün aynen açıklanmasına, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 297 nci maddesinin birinci fıkrası ve birinci fıkranın son cümlesi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, kendisine gönderilen kargonun içerisindeki esrar maddesinden haberinin olmadığına, ... isimli şahsın kendisine komplo kurduğuna, üzerine atılı suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine ve dava dosyasının zamanaşımına uğradığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay, sanık 7. Kor. Komutanlığı 2. Sınıf Askeri Ceza ve Tutukevinde firar suçundan tutuklu iken suç tarihinde açık kimliği tespit edilemeyen ... isimli şahıs tarafından kendisine posta ile gönderilen koli içerisindeki kullanılmış eşofmanın astarları arasına gizlenmiş şekilde ekspertiz raporuna göre 1,001 gram saf esrar elde edilebilecek nitelikteki uyuşturucu esrar maddesinin ele geçirilmesi suretiyle sanığın tutukevine yasak eşya sokmaya teşebbüs ettiği iddiasına ilişkindir. İlk Derece Mahkemesinin kabulü; 1. İlk derece mahkemesince sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır. 2. Jandarma Kriminal Daire Başkanlığının 06.12.2007 tarihli raporuyla incelenen maddenin 1,001 gram saf esrar elde edilebilecek nitelikteki uyuşturucu esrar maddesi olduğu tespit edilmiştir. 3. İlgili kurumlara yazılan müzekkerelerde, şuça konu postanın göndericisi olarak adı yazılı ... isimli şahsın açık kimliğinin tespit edilemediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1. Sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrası ile birinci fıkrasının son cümlesinde düzenlenen suçun üst sınırı itibariyle tabi olduğu olağan zamanaşımı süresinin 15 yıl, olağanüstü zamanaşımının ise 22 yıl 6 ay olduğunun anlaşılması ile zamanaşımının dolmadığının anlaşılması karşısında, sanığın, dava dosyasının zamanaşımına uğradığına yönelik temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. 2. Tanık olarak dinlenen infaz görevlileri A.G ve Y.K'nın beyanlarından anlaşıldığı üzere tutuklulara gelen postaların, tutuklunun göndereni tanıdığına ve postayı kabul ettiğine dair onayının alınmak suretiyle imza ve parmak izi alınarak teslim edildiği, tutuklu aksi yönde beyanda bulunsaydı postanın açılmadan göndericiye iade edileceği, sanık tarafından kabul edilen kolinin içeriği incelendiğinde içerisinden çıkan eşofmanın astarında uyuşturucu maddenin gizlenmiş şekilde ele geçirildiği, ele geçen maddenin Jandarma Kriminal Daire Başkanlığının 06.12.2007 tarihli raporuyla 1,001 gram saf esrar elde edilebilecek nitelikteki uyuşturucu esrar maddesi olduğunun tespit edildiği, gönderici olarak ismi yazılı ... isimli şahsın gerekli araştırma yapılmasına rağmen açık kimliğinin tespit edilemediği, postanın gönderildiği PTT şubesine yazılan müzekkereye gelen cevapta şubedeki kameraların suç tarihinde çalışmadığının belirtildiği, sanığın ... isimli şahısla bulunduğu tutukevinde tanıştığını, daha sonra aralarının bozulduğunu ve bu kişinin kendisine komplo kurduğunu beyan etse de bulunduğu tutukevinde ... isimli bir kişinin kaydına rastlanılmadığı, sanığın aşamalardaki beyanlarında ...'i tanımadığına yönelik çelişkili beyanlarının da bulunduğu, sanığın beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, olayın tespitine yönelik infaz görevlilerince tutulan tutanaklara ve içeriklerine, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, olay tarihinde sanık 7. Kor. Komutanlığı 2. Sınıf Askeri Ceza ve Tutukevinde firar suçundan tutuklu iken açık kimliği tespit edilemeyen ... isimli şahıs tarafından kendisine posta ile gönderilen koli içerisindeki kullanılmış eşofmanın astarları arasına gizlenmiş şekilde ekspertiz raporuna göre 1,001 gram saf esrar elde edilebilecek nitelikteki uyuşturucu esrar maddesinin ele geçirilmesi suretiyle sanığın tutukevine yasak eşya sokmaya teşebbüs ettiği yönündeki olay kabulü ile mahkumiyet hükmü kurmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, sanığın kendisine gönderilen kargonun içerisindeki esrar maddesinden haberinin olmadığına, ... isimli şahsın kendisine komplo kurduğuna, üzerine atılı suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik temyiz taleplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.11.2023 tarihli ve 2023/303 Esas, 2023/332 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 308 inci maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2024/119, K. 2024/4907, T. 06.06.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2024-119-e-2024-4907-k-c91a51af6d1f