Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/6 E. 2024/5876 K. – Hükümlü Ve Tutuklunu

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/235 E. 2021/1462 K. SUÇ : Hükümlü ve tutuklunun kaçması KARAR : Tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hükümden çıkartılmasına ilişkin ek karar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Türkoğlu Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2021 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2021 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin usulüne uygun şekilde 26.01.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.11.2022 tarihli ve 2022/16600 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2022 tarihli ve KYB-2022/140520 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2022 tarihli ve KYB-2022/140520 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2022 tarihli ve 2021/235 esas, 2021/1462 sayılı ek kararı ile, sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/02/2015 tarihli ve 2015/36 esas, 2015/113 sayılı kararının 11/04/2019 tarihinde kesinleştiği, kendi dosyalarına konu suç tarihinin ise 02/02/2019 tarihi olduğu gerekçesiyle sanık hakkında uygulanan tekerrür hükümlerinin çıkarılmasına karar verilmiş ise de, Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 28/12/2017 tarihli ve 2017/7764 esas, 2017/7536 karar sayılı ilamında, "sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair hüküm fıkrasının karardan çıkartılmasına dair anılan Mahkemenin 11/08/2017 tarihli ve aynı esas sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/09/2017 tarihli ve 2017/851 değişik iş sayılı kararının, Mahkemece hükmün kesinleşmesinden sonra ek kararla hükümde değişiklik yapılamayacağı cihetle, hukuki değerden yoksun olduğu..." şeklinde belirtildiği üzere, sanık hakkında hükümde değişiklik yapmadan, sadece infaza yönelik bir karar verilmesi gerektiği, kaldı ki sanığa ait adli sicil kaydının incelenmesinde, başkaca tekerrüre esas alınabilecek Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2015 tarihli ve 2015/23 esas, 2015/385 sayılı kararının bulunduğu anlaşılmakla, mahkemesince tekerrüre esas alınacak ilamın değiştirilmesi suretiyle infazın mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde ek karar ile tekerrür kısmının hüküm fıkrasından çıkartılmasında isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Mahkemesi tarafından davadan el çektikten sonra verilen ve 5275 sayılı Kanun'un 98 inci maddesinde belirtilen infaza ilişkin kararlardan da olmayan, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hükümden çıkartılmasına ilişkin Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2022 tarihli ek kararının hukukî değerden yoksun olup hukuki geçerliliğinin bulunmaması karşısında, istemde belirtilen nedenden dolayı Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2021 tarihli kararına yönelik kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2021 tarihli ve 2021/235 Esas, 2021/1462 Karar sayılı kararına ilişkin kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 04.07.2024 tarihinde karar verildi.