Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/5167 E. 2024/288 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/8 E., 2015/667 K. SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Menemen Cumhuriyet Başsavcılığının 25.12.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır. 2. Menemen 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık, herhangi bir temyiz nedeni belirtmemiştir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, kredi kartı almak için talepte bulunan katılan ...'a kredi kartının kendisine teslimi yapılmadan kendisi adına düzenlenen kredi kartına ilişkin hesap ekstresinin gönderildiği, 06.12.2010 tarihinde iki farklı işyerinden 761,98 TL’lik harcama yapıldığının anlaşıldığı, kartı teslim alan sanığın harcama yapmak suretiyle başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Katılan 16.03.2011 tarihli dilekçe ile Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek Garanti Bankasından kredi kartı almak için talepte bulunduğunu, ancak kredi kartının kendisine teslimi yapılmadan kendisi adına düzenlenmiş 5549 6037 **** 6013 numaralı kredi kartına ilişkin hesap ekstresinin kendisine gönderildiğini, bu ekstreden 06.12.2010 tarihinde Alaybey Tansaş ve Murat Kuyumculuk isimli iki işyerinden 761,98 TL’lik harcama yapıldığını öğrendiğini, suça konu kredi kartını 06.03.2011 tarihinde kuryeden teslim aldığını, harcamaları kendisinin yapmadığını, kendisinden habersiz olarak kredi kartını kullanan şahıslardan şikayetçi olması üzerine soruşturma başlatılmıştır. 3. Garanti Bankası A.Ş.'nin 25.02.2011 tarihli katılan itirazına ilişkin yazı cevabında, 5549****7021 nolu kredi kartının 12.03.2010 tarihinde belirtilen adreste amiri olan ...'ya teslim edildiği bu nedenle itirazına olumlu yanıt veremedikleri, 4. Garanti Bankası A.Ş.'nin 29.03.2011 tarihli yazı cevabında, katılan ... adına düzenlenen kredi kartı ile yapılan harcamaları gösterir kart ekstresinin yazı ekinde gönderildiği, kart ekstresinde belirtilen işlemlerin şifre kullanılarak gerçekleştirildiği, kredi kartı ile ilgili olarak iki adet şifre güncelleme işlemi yapıldığı bu işlemlerden birinin 07.02.2010 tarihinde 0541 295 **17 nolu GSM hattı üzerinden gerçekleştirildiği, görüşmeye ait ses kayıtları bir adet CD ortamında dosyaya gönderildiği, diğer PIN eşitleme işleminin ise İzmir Karşıyaka Alaybey Pazariçinde bulunan Alaybey Tansaş isimli ATM'den 06.12.2010 tarihinde yapıldığı, kartın müşterinin amirine teslim edildiği görüldüğünden itirazın olumsuz sonuçlandırıldığı, 5. Vodafone Telekomünikasyon A.Ş.'nin 15.11.2013 tarihli yazı cevabında 0541 *** 9217 nolu GSM hattının Faruk Kaloğlu isimli şahsa ait olduğu bildirilmiştir. 6. Faruk Kaloğlu'nun bahse konu GSM hattını eşinin akrabası olan Kader İçmez'in eski eşi ...'e verdiğini, hattı hiç kullanmadığını beyan ettiği, katılan ...'ın da bahse konu hattı kendisinin kullandığını beyan ettiği anlaşılmıştır. 7. Ankara Kriminal Polis Laboratuvarının 11.07.2014 tarihli uzmanlık raporunda, Garanti Bankası tarafından gönderilen CD ses kayıtları ile katılan ... Kökenli ve ...'nun ses kayıtlarının bulunduğu ses kayıtları üzerinde yapılan mukayesede Duran Köken'e ait olduğu belirtilen konuşma örnekleri ile benzerlikler görüldüğü, söz konusu konuşmaların ...'e ait olması muhtemel (birinci derece muhtemel tanıma) olarak değerlendirildiği, ... yönünden ise farklılıklar görüldüğü, ...'na ait olması muhtemel (ikinci derece muhtemel eleme) olduğu değerlendirilmiştir. 8. Garanti Bankası A.Ş.'nin 10.12.2014 tarihli yazı cevabında kredi kartı tesliminin 12.03.2010 tarihinde sanık ...'a yapıldığına dair teslim formu örneği dosya evrakına eklenmiştir. 9. Sanık ...'ın, kovuşturma aşamasında kartı teslim aldığı ve katılan bilgi ve rızası ile harcama yaptığını beyan ettiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE Sanık ...'ın aynı gün içinde farklı işyerlerinden birden fazla harcama yapmak suretiyle başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu zincirleme şekilde işlediği halde zincirleme suç hükümleri uyarınca ceza miktarında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Olay ve olgularda belirtilen hususlar dikkate alındığında katılan başvurusu üzerine adına düzenlenen kredi kartını teslim alan sanığın, katılan ...'ın bilgi ve rızası dışında farklı işyerlerinden birden fazla harcama yapmak suretiyle zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği kovuşturma aşamasındaki beyanından anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan tayin edildiği belirtildiği halde, adli para cezasına esas gün sayısının alt sınırın üstünde hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini isabetli bulunmamış ise de bu hususun 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Menemen 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 30 tam günün 5 güne, aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile belirlenen 25 tam günün 4 güne, 52 nci maddenin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20.00 TL'den hükmolunan 500,00 TL adli para cezasının ise 80.00 TL'ye indirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2024 tarihinde karar verildi.