Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/3522 E. 2023/7887 K. – Kişiyi Hürriyetin

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/936 E., 2023/1095 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, eziyet, hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz isteminin reddi, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 07.10.2022 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama, hakaret suçlarından cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. 2.Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesi' nin 06.04.2023 tarihli kararıyla sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 8 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine, değişen suç vasfına göre eziyet suçundan 4 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine, hakaret suçundan 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair karar verilmiştir. 3.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 30.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve eziyet suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine, eziyet suçu yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olmak üzere, hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası ve 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının Düşürülmesine, 5271 sayılı Kanun’un 286 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca kesin olmak üzere karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın, müştekinin hürriyetini kısıtlayıcı bir eylemi olmadığına, belirtilen suçu gerçekleştirdiğine yönelik delil bulunmadığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir. 2.Sanığın temyiz isteği; somut bir sebebe dayanmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay, sanığın olay tarihinde cezaevinden çıktığı ve resmi nikahı olmaksızın birlikte yaşadığı müşteki ile buluşarak ikametlerine gittikleri, aralarında çıkan tartışmada müştekiyi kemik kırığı oluşacak şekilde darp ettiği, hakaret içeren sözler söylediği, yapılan ihbar üzerine kapıya gelen kolluk görevlilerine kapıyı açmadığı, elektrik süpürgesinin demir sopası ve viledanın demir sapıyla darp ettiği müştekinin evden çıkmasına izin vermeyerek hürriyetini kısıtladığı iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk derece mahkemesince sanığın, cezaevinden çıktıktan sonra, imam nikahlı eşi olan müştekiyi ikametlerinde zorla tuttuğu, hakaret ve tehdit içeren sözler söylediği, evde bulunan elektrik süpürgesinin borusu ile vücudunun çeşitli yerlerine vurmak suretiyle yaraladığı, belli aralıklarla darp etmeye devam ederek eziyet ettiği kabul edilerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret ve eziyet suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü; İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmiş ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve eziyet suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine, hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına ve şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A.Sanığın temyiz istemi yönünden yapılan incelenmede; 5271 sayılı Kanun' un 294 üncü maddesinde düzenlenen, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenleme gözetilerek sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediği anlaşılmakla sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden yapılan incelenmede; Müştekinin aşamalardaki istikrarlı beyanları, adli raporlar, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, tanıklar A.D., E.E., E.K., Ö.U., beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın, gayri resmi olarak birlikte yaşadığı müştekiyi elektrik süpürgesinin demir borusu ve paspasın demir sapıyla darp ederek, evden çıkmasını engellemek suretiyle cebir, tehdit kullanarak hürriyetini kısıtladığı olayda ilk derece mahkemesince belirlenen cezada hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık müdafiinin, sanığın, müştekinin hürriyetini kısıtlayıcı bir eylemi olmadığına, belirtilen suçu gerçekleştirdiğine yönelik delil bulunmadığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün bozulması gerektiğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. V. KARAR A.Sanığın temyiz istemi yönünden; Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden, Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 30.05.2023 tarihli ve 2023/936 Esas, 2023/1095 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.