Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/3339 E. 2024/9300 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/73 E., 2022/422 K. SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması İstanbul 54. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli ve 2022/73 Esas, 2022/422 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan aynı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 12.10.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 25.07.2023 tarihli ve 2023/3894 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/89678 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/89678 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanığın tekerrüre esas alınan Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/04/2015 tarihli ve 2014/491 esas, 2015 sayılı ilamına konu erteli hapis cezasının 08/06/2017 tarihinde infaz edildiği, anılan karardaki cezanın infaz edilmiş olduğu tarihten itibaren 5237 sayılı Kanun’un 58/2-b maddesinde öngörülen üç yıllık sürenin dolmasından sonra 16/08/2021 tarihinde incelemeye konu suçun sanık tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığın adlî sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek surette başkaca bir mahkûmiyet kaydının bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. 5237 sayılı Kanun'un "Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular" başlıklı 58 inci maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan birinci ve ikinci fıkraları; "(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez. (2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz." şeklinde ve aynı Kanun'un "Hapis cezasının ertelenmesi" başlıklı 51 inci maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan sekizinci fıkrası; "(8) Denetim süresi yükümlülüklere uygun veya iyi halli olarak geçirildiği takdirde, ceza infaz edilmiş sayılır. " şeklinde düzenlenmiştir. 3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükümlü hakkında tekerrüre esas alınan Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2015 tarihli ve 2014/491 Esas, 2015/382 Karar sayılı dava dosyasından verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelendiği ve 2 yıl denetim süresinin belirlendiği anlaşılmıştır. Anılan kararın 08.06.2015 tarihinde kesinleştiği ve 08.06.2017 tarihinde infaz edilmiş sayıldığı, dolayısıyla kanun yararına bozma incelemesine konusu suçun, tekerrüre esas alınan ilamın üzerinden 3 yıl geçtikten sonra 16.08.2021 tarihinde işlendiği ve hükümlünün adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas ilamın da bulunmadığı belirlenmekle, hükümlü hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. İstanbul 54. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli ve 2022/73 Esas, 2022/422 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; hükümden, hükümlü hakkında cezasının mükerrirlere özgü rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ilişkin 8 (sekiz) numaralı fıkranın çıkartılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2024 tarihinde karar verildi.