Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/3323 E. 2024/9756 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/609 E., 2022/739 K. SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2022 tarihli kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan aynı Kanun'un 13/1. maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 07.12.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun'un) 309/1. maddesi uyarınca, 19.06.2023 tarihli ve 2023/13456 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.09.2023 tarihli ve KYB-2023/82664 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM A. Kanun Yararına Bozma İstemi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve KYB-2023/82664 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Dosya kapsamına göre, her ne kadar Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; Mahkemece ikinci kez tekerrüre esas alınan ilam olan Adana 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/11/2021 tarihli ve 2021/404 esas, 2021/495 sayılı kararında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığının anlaşılması karşısında, ikinci kez tekerrür hükümlerini uygulama olanağı bulunmadığı ve sanık hakkında verilen cezanın tekerrüre esas alınan ilam sebebiyle yalnızca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. 5237 sayılı Kanun'un “Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular" başlıklı 58 inci maddesinin inceleme konusu ile ilgili birinci ikinci fıkrası "(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez. (2)Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz....” şeklinde düzenlenmiştir. 3. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin Uygulanması Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) "Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbiri" başlıklı 108 inci maddesinin inceleme konusu ile ilgili üçüncü fıkrası "...(3) ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilemez" şeklinde düzenlenmiştir. 3. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde, hükümlünün ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan Adana 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2021 tarihli ve 2021/404 Esas, 2021/495 Karar sayılı kararı tekerrüre esas teşkil etmekte ise de, söz konusu kararda hükümlü hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, bu haliyle hükümlü hakkında bahse konu karar esas alınarak ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı, hükümlüye ait adli sicil kaydının incelenmesinde de ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesine esas teşkil edebilecek bir kararın bulunmadığı anlaşılmakla, hükümlü hakkında birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanabileceği ancak ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı belirlenmiştir. 4. Açıklanan nedenlerle, hükümlü hakkında cezasının 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci mükerrirlere özgü infaz rejiminin çektirilmesine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. II. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/609 Esas, 2022/739 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; hükmün sekizinci fıkrasından "2. kez" ve "5275 sayılı Kanunun 108/3 maddesince" ibarelerinin çıkartılması suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesine, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,” Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde karar verildi.