Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/2946 E. 2023/10567 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2023/2946
Karar No
2023/10567
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/491 E., 2015/772 K. SUÇLAR : Mala zarar verme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığının 21.07.2014 ve 24.02.2015 tarihli iddianameleri ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında tehdit suçlarından cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2015 tarihli kararıyla sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında tehdit suçlarından ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi, sanıkların haklarında beraat kararı verilen suçlardan mahkumiyetlerine yeterli delil bulunduğuna, tanıkların anlatımına göre cezalandırılmaları gerektiğine, ayrıca her sanığın eyleminin gerçekleştirdiği her katılana ayrı ayrı vekalet ücreti ödemesi gerektiğine yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, dünür olan katılanlar ile sanıkların evli olan çocuklarının boşanma aşamasında olması nedeniyle, sanıkların konuşma bahanesi ile katılanların evine gelerek, kapı açılır açılmaz katılanları darp ettiklerine, sanık ...'in evin kapısını kilitlediğine ve Esma'nın telefonunu kırdığına, sanık ...'un olay sonrası telefon ile katılan ...'ı arayarak tehdit ettiği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE A. Sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme ve Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçu ile Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Yapılan Temyiz Talebinin İncelemesinde; 1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 151 inci maddesi, 116 ncı ve 119 uncu maddeleri ile 106 ncı maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan sanık ...'in ilk savunma tarihi olan 20.10.2015 tarihinden ve sanık ...'un ilk savunma tarihi olan 15.08.2014 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. B. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Olarak Yapılan Temyiz Talebinin İncelemesinde; 1. Katılanlar ifadesi, sanıklar savunması, tanık anlatımı ile tüm dava dosyası kapsamından yerel mahkemenin beraat kararı gerekçesinde isabetsizlik görülmemiş olup, katılan vekilinin mahkumiyetlerine yeterli delil bulunduğuna, tanıkların anlatımına göre cezalandırılmaları gerektiğine, ayrıca her sanığın eyleminin gerçekleştirdiği her katılana ayrı ayrı vekalet ücreti ödemesi gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır V. KARAR A. Sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme ve Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçu ile Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Yapılan Olarak; Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2015 tarihli kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, B. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Olarak; Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2023/2946, K. 2023/10567, T. 25.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2023-2946-e-2023-10567-k-57335fa28fd3