Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/2307 E. 2024/6339 K. – Kişiyi Hürriyetin

Konu: Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2023/2307
Karar No
2024/6339
Karar Tarihi
Konu
Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

BOZMA ÜZERİNE İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/428 E., 2023/175 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca basit yaralama suçundan; aynı kanunun 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan; aynı kanunun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca tehdit suçlarından cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. B. Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 04.02.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. C. Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 04.02.2015 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesi'nin 30.05.2022 tarih ve 2019/9346 Esas, 2022/7958 Karar sayılı ilamı ile "... kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde ise; Yerinde görülmeyen sair temyiz itiraz reddine, ancak; şartları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK.nın 29.maddesi gereğince haksız tahrik hükümleri uygulanarak eksik ceza tayini..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. D. Bozma kararı doğrultusunda Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 02.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, aynı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; mağdurun olay tarihinde kendisini aldatması sebebiyle tartıştığını ancak şiddet uygulamadığını, kişi hürriyetinden yoksun bırakmadığını, şuan mağdurun cezaevinde olduğunu, olaylarda kusuru bulunmadığını ve beraatinin gerektiğine dair sebeplerle hükmü temyiz ettiği anlaşılmıştır. III. OLAY VE OLGULAR A. Sanığın eşi olan müştekinin evden ayrılmasını engellemek amacıyla kapıyı kilitlemek suretiyle kişi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. B. Müşteki ile sanığın olay tarihinde evli oldukları, olay günü müştekinin eşi olan sanıktan ayrılmak istediğini söylemesiyle tartışmaya başladıkları sonrasında ise sanığın müştekinin evden ayrılmasını engellemek amacıyla evin giriş kapısını müştekinin üzerine kilitleyip olay yerinden ayrıldığı olayda müştekinin kollukta verdiği beyanı ile mahkemede verdiği ısrarlı beyanları, sanığın tevil yoluyla ikrar içeren savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçunu işlediği sabit olduğu anlaşılmakla sanığın suç kastının olduğunun anlaşıldığı ve müştekinin şikayetçi olmadığını beyan etmiş olmasının suçun sübutuna etki etmeyeceği zira atılı suçun şikayete bağlı olmadığı gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandınldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 02.03.2023 tarihli ve 2022/428 Esas, 2023/175 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alman sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.07.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2023/2307, K. 2024/6339, T. 11.07.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2023-2307-e-2024-6339-k-42d18925f924