Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/2275 E. 2023/7748 K. – Kişiyi Hürriyetin

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/695 E., 2023/122 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın yokluğunda verilip, 17.05.2023 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hüküm sanık tarafından 7 günlük yasal süreden sonra temyiz edilmişse de; mahkemece temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilerek, yanılgıya neden olunduğu anlaşılmakla, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bafra Cumhuriyet Başsavcılığının 24.02.2014 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir. 3. Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2015 tarihli kararının sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 30.05.2022 tarihli ve 2019/10221 Esas, 2022/7973 Karar sayılı ilamı ile, sair temyiz itirazları reddedilerek sanık hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talep edilmesine karşın, ek savunma hakkı verilmeden aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi , 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ...'un temyiz isteği, suçu işlemediğine, savunma hakkının kısıtlandığına, suçu işlediğine dair maddi delil bulunmadığına, suç kastının bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve "şüpheden sanık yararlanır", "masumiyet karinesi" ilkeleri uyarınca hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, sanık ...'un mağdur ... ve temyiz dışı sanık ... ile buluştukları, aralarında belirlenemeyen bir sebeple çıkan tartışma sonrası sanık ...'in mağduru, temyiz dışı sanık ... ile darp ettikleri, sonrasında arabaya bindirip, başka bir yere götürdükleri, burada tekrar mağduru darp ettikleri, akabinde yeniden mağduru arabaya bindirip başka bir yere götürerek darp ettikleri, bu şekilde gerçekleşen olayda sanık ...'in mağdur ...'ı, temyiz dışı sanık ... ile zor kullanıp alıkoymak suretiyle üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Sanık ... hakkında aynı olay nedeniyle kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararı ile, eylemi birlikte gerçekleştirdiği belirlenen ... hakkındaki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet kararlarının Dairemizin 30.05.2022 tarihli ve 2019/10221 Esas, 2022/7973 Karar sayılı ilamı ile onandığı anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun olaydan hemen sonra alınan beyanı, mağdurun anlatımlarıyla uyumlu doktor raporları ile tüm dava dosyası kapsamına ve yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ...'un suçu işlemediğine, savunma hakkının kısıtlandığına, suçu işlediğine dair maddi delil bulunmadığına, suç kastının bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve "şüpheden sanık yararlanır", "masumiyet karinesi" ilkeleri uyarınca hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz nedenlerinin reddine karar verilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/695 Esas, 2023/122 Karar sayılı kararında sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ...'un temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2023 tarihinde karar verildi.