Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/2019 E. 2025/2139 K. – Üstsoya Karşı

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2178 Esas, 2022/1876 Karar SUÇ : Üstsoya karşı eziyet HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEMYİZ EDENLER : Katılan ... vekili, katılan kurum vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret-Onama Katılan ... vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 279/1-b maddesi uyarınca “ ..Katılanın 26.1.2021 tarihinde vefat ettiği ve ölüm ile vekalet ilişkisi sona erdiğinden katılan vekilinin 4.2.2021 tarihinde verilen hükmü istinaf etme hak ve yetkisi bulunmadığından..” şeklindeki gerekçeyle reddine karar verildiği, bahse konu kararın; aynı Kanun’un 279/1-son cümlesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olduğu ve Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/245 Değişik iş sayılı kararıyla itirazın kesin olarak reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden katılan kurum vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2021 tarihli ve 2019/276 Esas, 2021/120 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 96/2-b, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2022/2178 Esas, 2022/1876 Karar sayılı kararı ile katılan ... vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 279/1.b-son ve 268/3.e maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir. Katılan ... vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 280/1. maddesi uyarınca kaldırılmasına ve hükümden ilk derece mahkemesinin kararının 1-2-3-4-5-6-7-8 nolu bentlerinin tamamen çıkarılarak yerine “Her ne kadar sanık ... hakkında hakkında katılan ...'ya yönelik eziyet suçundan dolayı kamu davası açılmış ise de sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca sanığın beraatine, muhakeme masraflarının kamu üzerinde bırakılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemi Eksik araştırma yapıldığına ve sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; sanığın öz annesi olan katılan ...'i sistematik ve sürekli olarak dövmek suretiyle yaraladığı ve katılana kötü davrandığı iddiasına ilişkin olarak; Katılan kurum vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre değerlendirme yapılmıştır. Sanığın aşamalarda değişmeyen atılı suçu işlemediğine dair savunmaları, şikayetçi ... ile sanık arasında husumetin bulunması ve şikayetçi ...'ın sanık hakkında mağdurun kredi ve banka kartlarını kullandığından bahisle de şikayette bulunduğu ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, katılanın çekilen ilk videosunda kendisine oğlu olan sanığın vurduğu yönünde beyanda bulunmasına rağmen, sanığın kardeşi olan tanık ... tarafından çekilen videoda kendisini sanığın dövmediğini beyan ettiği, katılanın yaşı itibarıyla ve demans rahatsızlığının bulunması nedeniyle yönlendirilmesinin mümkün görüldüğü, tanık ...'in sanıkla ve mağdurla aynı binada oturduğuna ve sanığın yargılamaya konu edilen eylemleri gerçekleştirmediğine dair savunmaları, tanık ...'in duyuma dayalı beyanlarının duyduğunu belirttiği tanık ... tarafından doğrulanmaması hususları birlikte dikkate alındığında; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmış; Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR A. Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 279/1. maddesinin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu ve dilekçenin gereği itiraz merciince incelenerek yerine getirildiğinden, dosyanın Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden "Değerlendirme ve Gerekçe" bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2022/2178 Esas, 2022/1876 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde karar verildi.