Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/5622 E. 2023/10215 K. – Kişiyi Hürriyeti

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2937 E., 2022/295 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 06.05.2019 tarihli iddianamesiyle sanık ... hakkında başka suçlarla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. 2. Sivas 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.03.2021 tarihli kararıyla sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir. 3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 20.01.2022 tarihli kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; hukuka uygun olmayan yöntemle elde edilen delilin hükme esas alınmaması gerektiğine, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, sanıklar Adil ve ... arasında menfaat çatışması olduğu halde savunmalarının aynı avukatlar tarafından birlikte yapılmasının hukuka aykırı olduğuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, ilgilinin rızası hukuka uygunluk nedeninin somut olayda mevcut olduğuna, sanıkta suç işleme kastı bulunmadığına, müştekinin aşamalardaki tutarsız ve çelişkili beyanlarının hükme esas alınmasının hukuka aykırı olduğuna, sanığın mağdurun yaralanmalarından sorumlu tutulmasının hukuka aykırı olduğuna, somut gerekçe gösterilmeden teşdit uygulamasının hukuka aykırı olduğuna, genel geçer ifade ile takdiri indirim uygulanmadığına, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, katılanın şikayetten vazgeçme dilekçesini mahkemeye sunması ile katılmanın hükümsüz kaldığına, mağdur vekiline vekalet ücreti verilemeyeceğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay, sanık ...'in haklarındaki hüküm istinaf aşamasında kesinleşen diğer sanıklar ... ve ... ile eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek işyerinden haksız surette para aldığından sorumlu tuttukları şikayetçi Eyüp'ü zorla araçta ve depoda tutmak suretiyle cebir tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk derece mahkemesince sanığın cebir kullanmak suretiyle katılanı bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakarak birden fazla kişi tarafından birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü; İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmiş ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Dosya kapsamına göre, sanık ...'in temyiz dışı sanıklar ... ve ... ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, işyerinden para çaldığını iddia ettikleri şikayetçiye karşı cebir ve tehdit kullanarak hürriyetini kısıtladıkları olayda, şikayetçinin beyanları, adli raporu, olayın kolluğa intikal şekli, kamera izleme tutanağı, sanık savunmaları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Şikayetçinin, sanık ...'in işyerinde çalıştığı sırada işyerinden para çaldığı yönündeki inançla sanığın üzerine atılı eylemi gerçekleştirdiği anlaşılmakla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 29 uncu maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. 3. Mağdur ...'ün 22.10.2021 tarihli dilekçesi ile şikayetinden vazgeçtiği, bu şekilde katılan sıfatının ortadan kalkması gerekirken ve buna bağlı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin "Ceza davalarında ücret" başlıklı 14 üncü maddesinde vekalet ücretine karar verilmesi için aranan katılma şartının sağlanmaması nedeniyle vekalet ücretine hükmolunamayacağı nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde (2) ve (3) nolu bentlerinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.01.2022 tarihli ve 2021/2937 Esas, 2022/295 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname'ye aykırı olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA, kararın temyiz dışı sanıklar ... ve ...'ye SİRAYETİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Sivas 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2023 tarihinde karar verildi.