Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/5470 E. 2024/303 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1712 E., 2022/278 K. SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İvrindi Cumhuriyet Başsavcılığının 11.05.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-b-e, 37, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır 2.İvrindi Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109/2, 109/3-b-e, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 23.02.2022 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 /1- (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. madddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109/2, 109/3-b-e, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi mahkemenin alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinin soyut olduğuna somut gerekçeler gösterilmesi gerektiğine, mahkumiyete gerekçe gösterilen ifadelerin duyuma dayalı ifadeler olduğuna, tanık beyanlarının tek başına mahkumiyet için yeterli olmadığına, beyanların delil değeri olmadığına, müştekinin şikayetinin bulunup bulunmadığının sorulmadığına müşteki beyanlarının hükme esas alınmasının hukuka uygun olmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay mağdur ile sanık ...'un evli olup, aralarında çıkan anlaşmazlık nedeniyle mağdurun, ... isimli kişi ile birlikte yaşamaya başladığı, olay günü sanık ...'ın kullandığı araç ile sanık ...'un birlikte mağdurun çalışıp yaşadığı hayvan çiftiliğine gittikleri, sanık ...'un müşterek çocuklarını araca bindirdiği ve eşi olan mağdurdan da arabaya binmesini istediği, ancak mağdurun kabul etmediği, bunun üzerine sanık ...'un mağduru kollarından tutup sürükleyerek zorla araca bindirip götürdüğü iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Mağdur ile sanık ...'un evli oldukları, mağdurun ... ile birlikte yaşamaya başladığı, sanık ...'in kullandığı araç ile sanıkların hayvan çiftliğine geldikleri mağdurun yanındaki çocukların sanık ... tarafından araca bildirildiği, sanığın eşi olan mağdur ...'in araca binmek istememesi üzerine sanık ...'un mağduru kollarından tutarak sürükleyerek araca bindirdiği, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde üzerlerine atılı suçu işledikleri gerekçesiyle mahkumiyet hükmü kurulmuştur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanıkların mağdur ...'ı kollarından tutup sürükleyerek zorla araca bindirip çiftliğe götürmek ve bir müddet tutmak şeklindeki eylemleri 5237 sayılı Kanun'un 109/2. maddesinde düzenlenen cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu olarak dairemizce vasıflandırılmış, sanığın eylemini birden fazla kişi ile eşe karşı gerçekleştirmesi nedeniyle sanık ... aleyhine istinaf başvurusu bulunduğundan ilk derece mahkemesinin sanık ... hakkındaki hükmünün kaldırılması ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-b-e, 62. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sair temyiz itirazlarının reddine,ancak; Aralarında çıkan anlaşmazlık nedeniyle evi terkederek başka bir erkekle yaşamaya başlayan halen resmi nikahlı eşi olan mağdura yönelik sanığın gerçekleştirdiği eylem nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 2021/1712 Esas, 2022/278 Karar sayılı ve 23.02.2022 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2024 tarihinde karar verildi.