Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/2415 E. 2024/415 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2022/2415
Karar No
2024/415
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/527 E, 2022/270 K. SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve hırsızlık SUÇ TARİHLERİ : 24.06.2010 HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık ve sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığının 28.12.2010 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2. Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.03.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2014 tarihli kararının; sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 19.10.2015 tarih, 2015/5148 Esas, 2015/23039 Karar sayılı ilamıyla; ''Hırsızlık suçu nedeniyle gereğinin mahallinde takdir ve ifası mümkün görülmüştür. Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre;sanığın inkara yönelik savunmaları karşısında mağdura ait karta ilişkin suç tarihine yönelik harcama detayları dosyasına getirtilip ,söz konusu kartla harcama yapılıp yapılmadığı kesin olarak belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması'' kanuna aykırı olduğu gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Yargıtay bozma ilamına uyulması sonrasında; Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli kararıyla; A. Hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 141 inci maddesinin birinci fıkrası, 143 üncü maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına, B. Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanığın temyiz sebebi; 1-Kararın kanuna aykırı olduğuna, 2-Adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine ve re'sen gözetilecek diğer nedenlere ilişkindir. B. Sanık müdafiinin temyiz sebebi; Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay; ATM'den para çekmek amacıyla suç yerinde bulunan banka şubesi ATM'sinin önüne gelen şikayetçinin yanında oğlu olan tanık M.Y olduğu esnada banka kartını ATM cihazına yerleştirdiği ve şifresini girdiği sırada sanığın şikayetçinin yanına yardım etmek amacıyla yaklaştığı, ATM cihazında tuşlara bastığı ve sanığın şikayetçinin banka kartını ATM cihazından çaldığı ve şikayetçinin işlem yapmak istediği sırada öğrendiği şifresiyle katılana ait banka kartını kullanarak ATM'den 300,00 TL nakit çekim işlemi yapmak suretiyle başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. 10.08.2010 tarihli tutanak içeriğinde; şikayetçi ATM'de işlem yapmak istediği sırada yanına gelen ve banka kartını çalan şahsı kolluk tarafından gösterilen fotoğraflardan sanık olduğunu teşhis etmiştir. 3. 10.08.2010 tarihli CD inceleme tutanağında; olay günü şikayetçinin işlem yapmak için geldiği Garanti Bankası ATM görüntülerinin olay saatinin gece olmasından dolayı işlem yapan şahısların görünmediği, görüntülerin sağlıksız ve netice elde edilemeyecek durumda olduğu belirtilmiştir. 4. Tanık M.Y.İ. Beyanında; olay günü annesi olan şikayetçiyle birlikte para çekmek için bankamatiğe gittiklerini, kendisinin aracın içinde olduğunu, sonradan teşhis ettiği sanığın annesinin yanına gelerek annesiyle birşeyler konuşur gibi yaparak bankamatiğin tuşuna bastığını ve hızlıca gittiğini, annesinin de ardından banka kartının çalındığını söylediğini, yaklaşık 5-10 sn sonra da banka kartıyla çok yakın bir ATM cihazından 300,00 - 400,00 TL civarında para çekildiğini beyan etmiştir. 5. Tutanak tanıkları H.D. ve H.B. beyanlarında; olaydan sonra şikayetçiye içinde şüphelilere ait fotoğrafların bulunduğu albümü gösterdiklerini, şikayetçinin de tereddüt etmeden sanığı teşhis ettiğini ve tutanak tuttuğunu belirtmişlerdir. 6. Şikayetçi kolluk beyanında; oğlu olan tanık M. ile birlikte para çekmek için ATM'ye gittiğini, ATM'de İngilizce menüsünden işleme başladığını, o esnada yanına soruşturma aşamasında teşhis ettiği sanığın geldiğini, yardım teklif ettiğini, sonra cihazdaki bir butona basarak menüyü İngilizceden Türkçeye çevirdiğini, şifresini girince şifresinin ekranda göründüğünü, sanığın kart iade butonuna basarak kartını aldığını ve hızlıca uzaklaştığını, cep telefonuna banka kartıyla 300,00 TL para çekme işlemi gerçekleştirildiğine dair SMS aldığını belirtmiştir. 7. Garanti Bankası A.Ş.'nin 24.12.2021 tarihli yazı cevabında; suça konu olayda para çekme işlemine ait kamera kaydının tespit edilmesi için kart numarasının bildirilmesi gerektiği belirtilmiştir. 8. Marmaris İlçe Emniyet Müdürlüğünün 26.11.2021 tarihli cevabında; şikayetçiye ait banka kartının çalındığı belirtilen ATM yakınında herhangi bir ATM'nin bulunmadığı belirtilmiştir. 9. Sanık savunmasında; suç tarihinde Marmaris'te bulunmadığını, şikayetçinin teşhisini ve atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir. IV. GEREKÇE A. Hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden, Sanık ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 225 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen düzenlemeye göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği; 28.12.2010 tarihli iddianame anlatımı ve nitelendirmeye göre sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 170 inci maddesine uygun olarak açılmış dava bulunmadığı ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.10.2015 tarihli ve 2015/5148 Esas, 2015/23039 Karar sayılı ilamında sanık hakkında hırsızlık suçundan gereğinin mahallinde takdir ve ifası mümkün görüldüğü ibaresine yer verildiği de gözetilmeden bu suçtan bozmadan sonra ek savunma alınarak mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur. B. Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden, Sanık ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde; Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın olay tarihinde hırsızladığı şikayetçiye ait banka kartını kullanarak yaklaşık 300,00 TL para çektiği ve şikayetçinin zararının giderilmediği iddia olunan olayda; Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, katılanın hangi bankaya ait olduğu tespit edilemeyen banka kartı bilgileri ve suç tarihine yönelik harcama detaylarını gösterir hesap özetinin gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasında dosyaya kazandırılmaması nedeniyle delillere ulaşılmasının imkansız hale gelmesi, şikayetçinin iddiasının herhangi bir somut delil ile desteklenmemesi, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda yapılan araştırma neticesinde atılı suçun işlendiğini gösterir delillerin elde edilememesi karşısında; şikayetçiye ait banka kartının kötüye kulllanıldığının şüphe boyutunda kaldığı ve sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delilin bulunmadığı anlaşılmakla beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR A. Hırsızlık suçu yönünden; Gerekçe bölümünün (A) bendinde yer alan nedenle, Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli kararına yönelik sanık ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, B. Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçu yönünden; Gerekçe bölümünün (B) bendinde yer alan nedenle, Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli kararına yönelik sanık ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2022/2415, K. 2024/415, T. 17.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2022-2415-e-2024-415-k-935023cdf833