Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/7354 E. 2023/5590 K. – Genel Güvenliğin

Konu: Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Sokulması

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2021/7354
Karar No
2023/5590
Karar Tarihi
Konu
Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Sokulması

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/112 E., 2015/1671 K. SUÇ : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır. 2. Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 6.000,00 TL adli para cezası cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteği, 1. Sanığın bir anlık psikolojik travma ile atılı eylemi gerçekleştirdiğine, 2. Suç işleme kastının bulunmadığına, 3. Sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay; sanığın mevcut borçları nedeniyle banka tarafından finansal kiralama yöntemiyle başka bir firmaya kiralanan eski sahibi olduğu otele tüfekle ateş etmek suretiyle zarar verdiği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE Anayasa Mahkemesinin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı Kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250 nci maddesinde düzenlenen Seri Muhakeme Usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması, bozma nedeni olarak kabul edilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 25.11.2015 tarihli kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2021/7354, K. 2023/5590, T. 04.07.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2021-7354-e-2023-5590-k-2facf6253891