Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/2957 E. 2023/10724 K. – Kişiyi Hürriyeti

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/557 E. 2016/428 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1-Edremit Cumhuriyet Başsavcılığının 04.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır. 2-Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1-Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, tehdit ve basit yaralama eylemlerinin, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru değil, ayrı suçlar olarak işlenmiş olması nedeniyle sanık hakkında ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2-Sanığın temyiz istekleri, suçun unsurlarının oluşmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, şayet beraat kararı verilmeyecekse lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1-Dava konusu olay, sanığın, kendisini aldattığını düşündüğü eşi olan müşteki ile aralarında çıkan tartışma üzerine, müştekiyi darp ettikten sonra, sabahleyin kapıyı üzerine kilitleyerek işe gittiği, öğlen eve gelerek müştekiyi ele geçirilemeyen bıçak ile tehdit edip darp ettikten sonra tekrar kapıyı kilitleyerek gittiği, akşamleyin eve gelerek müştekiyi tekrar darp ettikten sonra ailesinin evine bıraktığı iddiasına ilişkindir. 2-Havran Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 01.05.2014 tarihli adli muayene raporuna göre, müştekinin mevcut yaralanmasının, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde olduğu belirtilmiştir. IV. GEREKÇE 1-Ceza miktarı itibariyle yasal şartları oluşmayan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50 ve 51 inci maddelerinin uygulanmamasında hukuka aykırılık görülmemiş, ilk derece mahkemesince belirlenen temel cezada 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesine bir aykırılık bulunmadığından, sanığın bu hususa ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2-Sanığın, müşteki ile aralarında çıkan tartışma üzerine müştekiyi darp etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin, kapının kilitlenmesi ile başlayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir unsuru niteliğinde olmayıp, alıkoyma fiili başlamadan önce gerçekleştirilmiş olması nedeniyle, ayrı bir suç olarak 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasının (e) bendinde düzenlenen suçu oluşturduğunun gözetilememesi hukuka aykırı görülmüş, müştekiyi yaraladıktan sonra kapıyı kilitleyerek işe gitmesi, öğlen eve gelerek müştekiyi yaraladıktan sonra kapıyı kilitleyerek işe gitmesi, öğlen eve gelerek müştekiyi tehdit edip darp ettikten sonra tekrar kapıyı kilitleyerek gitmesi, akşamleyin eve gelerek müştekiyi tekrar darp ettikten sonra ailesinin evine bırakması şeklindeki eylemlerinin ise, kül halinde 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasının (e) bendinde düzenlenen suçu oluşturduğu anlaşıldığından atılı suçtan ayrı bir hüküm kurulmamasından hukuka uygunluk görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.05.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2023 tarihinde karar verildi.