Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/18585 E. 2024/540 K. – Kişiyi Hürriyetin

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1719 E., 2021/174 K. SUÇ :Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma HÜKÜM :Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz İsteminin Esastan Reddi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bartın Cumhuriyet Başsavcılığının 20.02.2017 tarihli iddianamesi ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına dair hükmün, açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 3. Denetim süresi içerisinde sanığın Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/552 Esas sayılı dosyasında 09.01.2018 tarihinde basit yaralama suçunu işlemesi üzerine, Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2020 tarihli kararıyla açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanmak sureti ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 4. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 20.01.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafi ve katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kabulü ile davanın yeniden görülerek sanığın kişiyi hürriyetinden alıkoyma suçundan beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine, temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasına göre belirlenmesi gerektiğine yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay; minibüs şoförü olan ve aralarında yolcuların inip bineceği yer konusunda husumet bulunan taraflardan sanığın temyiz dışı sanıklarla beraber katılanın aracının önünü keserek üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü 1. İlk derece Mahkemesince verilen hükmün hukuka aykırı olduğu kabul edilerek, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Katılan ifadesi, sanık anlatımları, tanık ifadeleri ile tüm dava dosyası kapsamından, dava konusu eylemin bir bütün olarak 5237 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinde yer alan suçu oluşturduğundan bahisle sanığın üzerine atılı suçtan beraatine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmamış olup, katılan vekilinin yukarıda yer alan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 30.12.2019 tarih, 2020/1719 esas sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2024 tarihinde karar verildi.