Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/18488 E. 2024/271 K. – Kişiyi Hürriyetin

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/914 E., 2021/1112 K. SUÇ : Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz isteminin esastan reddi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 08.06.2018 tarihli iddianamesi ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 3. Denetim süresi içerisinde sanığın Niğde 4.. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/172 E. Sayılı dosyasında 25.02.2020 tarihinde alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altında iken araç sürme suçunu işlemesi üzerine, Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli kararıyla açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanmak sureti ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 4. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 02.12.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekili ile sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kabulü ile davanın yeniden görülerek sanığın üzerine atılı suçtan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz istemi, alt sınırdan hüküm kurulmaması ve indirim uygulanmaması gerektiğine yöeneliktir. 2. Sanığın temyiz itirazı, aleyhe istinaf olmaması nedeniyle istinaf mahkemesince aleyhe hüküm kurulamayacağına, üzerine atılı suçu işlemediğine yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay; sanığın temyiz dışı sanıklarla birlikte araçtan inmek isteyen katılanı inmesine izin vermeyerek darp ettikleri iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü; Sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü; İlk derece Mahkemesince verilen hükümde suç vasfında yanılgıya düşüldüğü kabul edilerek sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Katılan ifadesi, sanık anlatımları, temyiz dışı sanıkların ifadeleri ile tüm dava dosyası kapsamından suçun vasfına ve sübut bulduğuna dair istinaf mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmamış olup, katılan vekili ile sanığın yukarıda yer alan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 2020/914 Esas sayılı, 02.12.2020 tarihli kararında katılan vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2024 tarihinde karar verildi.