Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/18195 E. 2024/268 K. – Kişiyi Hürriyetin

Konu: Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2021/18195
Karar No
2024/268
Karar Tarihi
Konu
Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/699 E., 2021/36 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2018 tarihli iddianamesi ile sanığın mağdur sayısınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Ankara Batı 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2019 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mağdur sayısınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 15.01.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kabulü ile davanın yeniden görülerek sanığın üzerine atılı suçtan beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz istemi, sanığın cinsel istismar suçundan mahkûmiyetine karar verildiği halde hürriyeti yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, kararın kendi içinde çelişkili olduğuna, mağdur beyanları ile suçun sabit olduğuna ve mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay; 18 yaşından küçük olan mağdurları, araba penceresi camından içeri çekmek sureti ile üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü; Sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü; İlk derece Mahkemesince verilen hükümde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığı belirtilerek sanığın beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Katılan mağdur ifadesi, sanık savunmaları ile tüm dava dosyası kapsamından, istinaf mahkemesince verilen hükümde hukuka aykırılık bulunmamış olup, katılanlar vekilinin yukarıda yer alan temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 2019/699 Esas sayılı 15.01.2021 tarihli kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Batı 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2021/18195, K. 2024/268, T. 15.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2021-18195-e-2024-268-k-65bedd24bfd3