Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/17084 E. 2024/654 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1504 E., 2020/643 K. SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 25.10.2013 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından kamu davası açılmıştır. 2. Şanlıurfa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.0.2018 tarihli kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu kabul edilerek hüküm kurulmasına yer olmadığına; cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 16.03.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, mahkumiyete yeter delil olmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Dava konusu olay; temyiz dışı sanık ... ile evli olan ancak aralarında boşanma davası nedeniyle husumet bulunan katılan ...'in çocuklarını alarak tanıklar F.B ve A.B'nin evlerine geldiği, gece odasına akrabası olan sanık ...'ın gelerek katılanın ağzını bantlayıp yumrukla vurduktan sonra aracın bagajına koyduğu, temyiz dışı sanık ... ile araçla götürüp katılanı ağaca bağladıkları iddiasına ilişkindir. 2. 23.06.2013 tarihli Adli Tıp Raporuna göre; katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığı tespit edilmiştir. Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Katılanın beyanı, tanık anlatımları, sanık savunmaları ile tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirilerek sanığın birden fazla kişi ile birlikte katılanı zorla araca bindirip cebir ve tehdit yoluyla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Dosya kapsamına göre sanığın araç ile katılanın ağzını bantlayıp yumruklayarak zorla aracın bagajına koyup bir süre yol gittikten sonra, katılanın ellerini ağaca bağlamak suretiyle cebir ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun bıraktığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 16.03.2020 tarihli ve 2018/1504 Esas sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2024 tarihinde karar verildi.