Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/16979 E. 2024/6909 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2021/16979
Karar No
2024/6909
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/668 Esas, 2020/1222 Karar SUÇ : Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ 1. Taşova Cumhuriyet Başsavcılığının 12.11.2019 tarihli iddianamesiyle; sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrası ve aynı Kanun'un 218 inci maddesi uyarınca cezalandırılması ve hak yoksunluklarının uygulanması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Taşova Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2020 tarihli kararıyla; sanığın, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 3. Cumhuriyet savcısının, Taşova Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2020 tarihli kararını istinaf etmesi üzerine; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 02.11.2020 tarihli kararıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın, halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1.Dava konusu olay; sanığın, Facebook isimli sosyal paylaşım hesabından 1-10 Temmuz tarihinde "Bu ne biçim iş? Böyle peygamberlik olur mu????Sülale boyu...Baba,oğul,torun.... Hz. ... Peygamber. ...'in Yiğeni Lut'da Peygamber. ...'in İki Oğlu... ve ...'de Peygamber. ...'ın Oğlu ..., O da Peygamber. ...'un Oğlu ...'ta Peygamber. Yahu Hiç mi Şüphelenmiyorsun?" şeklinde; 2-29 Temmuz tarihinde çıplak bir kadın ve erkek görseli üzerine; ''Adem neredeyiz.'', ..Çıplağız, Evimiz yok İşimiz yok sanırım Türkiyedeyiz..'' şeklinde paylaşım yapmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. İlk Derece Mahkemesince; yargılama konusu ifadelerin ifade özgürlüğü kapsamında bulunduğu ve bu ifadeler nedeniyle açık ve yakın tehlike oluştuğuna dair bir delil bulunmadığı anlaşıldığından sanığın beraatine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrası "Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılayan kişi, fiilin kamu barışını bozmaya elverişli olması halinde, altı aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklindedir. Madde gerekçesinde de vurgulandığı üzere atılı suçun oluşabilmesi için; failin ifadelerinin "kamu barışını bozmaya elverişli olması" gerekmektedir. Bu açıklamalar ışığında; oluş, tüm dosya kapsamındaki deliller, sanığın aşamalarda değişmeyen herhangi bir dini aşağılama kastının bulunmadığına dair savunmaları birlikte değerlendirilmiştir. Somut olayda; "olay ve olgular" bölümünün bir numaralı bendinde detaylandırılan sanığın paylaşımlarının bütünü özü itibariyle nazara alındığında; kamu barışını bozmaya elverişli olduğuna dair bir hususa rastlanılmaması nedeniyle; unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 02.11.2020 tarihli ve 2020/668 Esas, 2020/1222 karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Taşova Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2021/16979, K. 2024/6909, T. 23.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2021-16979-e-2024-6909-k-c5b24bffdcaa