Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/15884 E. 2023/8062 K. – Hakkı Olmayan
Konu: Hakkı Olmayan Yere Tecavüz
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/15884
- Karar No
- 2023/8062
- Karar Tarihi
- Konu
- Hakkı Olmayan Yere Tecavüz
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/882 E., 2019/986 K. SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi ile sanığın beraatine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında Kula Cumhuriyet Başsavcılığının 06.03.2014 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Kula Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 17.04.2015 tarihinde kesinleşmiştir. Sanığın denetim süresi içinde 14.11.2016 tarihinde suç işlemesi üzerine mahkemesince suç ihbarı yapılmıştır. 3. Kula Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan hükmün açıklanmasına ve sanığın 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 20.03.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın mahkumiyetine ilişkin kararın kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Hazine temsilcisinin temyiz isteği; istinaf incelemesinin istinaf talebiyle sınırlı olarak yapılması gerekmesine rağmen sanığın dilekçesinde belirtmediği halde gerekçede hayvan otlatılmasını engelleme sebebine dayanılmasının hukuka aykırı olduğuna ve suç subut bulduğundan sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü 1. Sanığın, Manisa İli Kula İlçesi Kavacık Köyündeki 143 ada 3 nolu ve 142 ada 3 nolu Hazineye ait parseller ile "Umuma ait Dere ve Yol" olarak geçen taşınmazı hayvanların otlamasını engellemek amacıyla traktörle sürerek atılı suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır. 2. İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda sanığın sübut bulan köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 17.04.2015 tarihinde kesinleşmiştir. Sanığın denetim süresi içinde 14.11.2016 tarihinde suç işlemesi üzerine mahkemesince suç ihbarı yapılmıştır. 3. Kula Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan hükmün açıklanmasına ve sanığın 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü Sanığın eyleminde merayı zapt etme, malikmiş gibi tasarruf etme, sınırlarını değiştirme, köy halkının yararlanmasına engel olma kastı bulunmadığı gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE A. Tebliğname yönünden; Ceza Genel Kurulunun 17.05.2022 tarihli, 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse'' şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf mahkemesince dava dosyası üzerinden verilen beraat kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. B. Katılan Hazine temsilcisinin temyiz istekleri yönünden; Sanığın suça konu yerleri kendine ait bahçeye hayvanların otlamak suretiyle zarar vermesini engellemek amacıyla sürdüğüne ve kaymakamlığın men kararından sonra ilgili yerleri eski haline getirip tecavüzü sonlandırdığına ilişkin beyanları ile bu beyanları doğrular nitelikteki köy muhtarı olan tanık H.H.K'ın beyanları ve alınan bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminde suça konu yerleri zapt etme, malikmiş gibi tasarruf etme, sınırlarını değiştirme, köy halkının yararlanmasına engel olma kastı bulunmadığı gerekçesiyle kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 20.03.2019 tarihli kararında Katılan Hazine temsilcisi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kula Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2023 tarihinde karar verildi.