Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/15587 E. 2023/6604 K. – Hakkı Olmayan

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/3 E., 2016/65 K. SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Hanak Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Hanak Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hapisten çevrili 3000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; suç işlemediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, katılan adına kayıtlı bulunan Hanak ilçesi Koyunpınar köyü köyiçi mevkii 132 ada 13 parselde bulunan taşınmazına ahır yapmak istemesi neticesinde, sanığın bu duruma olay tarihinde karşı çıkarak ahırı yapmasına engel olduğu iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. Suça konu parsele ilişkin kayıtlar incelenmiş katılanın olay tarihlerinden önce M.T'den 60000,00 TL bedelle satın aldığı tespit edilmiştir. 2. Sanığın satın aldığını iddia ettiği dava konusu yer ile ilgili açılmış bir tapu iptal tescil davasının bulunmadığı tespit edilmiştir. 3. Katılan ve tanık beyanları ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın davaya konu parsel açısından herhangi bir hakkı bulunmamasına karşın, katılanın bahsi geçen araziye ahır yapmak istediği sırada bu isteğe engel olmak suretiyle üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlemiş olduğu anlaşılmakla; sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 4. Sanık, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz talebinde bulunmuş ise de; sanık hakkında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının (c) bendine göre zararı gidermediği anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde ve hapis cezası para cezasına çevrildiği için cezanın ertelenmemesine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hanak Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2023 tarihinde karar verildi.