Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/9860 E. 2023/1419 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/406 E., 2015/740 K. SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bayburt Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında köy tüzel kişiliğine ve köylünün ortak yaralanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Bayburt Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli kararı ile, sanıkların köy tüzel kişiliğine ve köylünün ortak yaralanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan ... vekilinin temyiz isteği; sübuta, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanıkların köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecevüz suçu işledikleri iddia edilmiştir. 2. İl idare Kurulu tarafından sanıkların 395 mera parselini 374 arazi yolunu sürerek işgal etmeleri nedeniyle men kararı verilmiş ve suç duyurusında bulunulmuştur. 3. İdari tahkikat esnasında alınan bilirkişi raporunda, sanıklar adına kayıtlı 373 parselin 395 nolu mera parseline 2113 (metrekare) m² 374 nolu parsele 3393 m² tecavüzlü olduğu belirtilmiştir. 4. Sanıklar, kiraladıkları yeri kullandıklarını, merayı kullandıkları tespit edilirse tecavüzden vazgeçeceklerini bildirmişlerdir. 5. 395 nolu parsel kamu ... malında mera vasfıyla kayıtlıdır. 6. Milli ... Müdürlüğünün cevabi yazısında 374 nolu parselin hazine adına tarla vasfıyla kayıtlı olduğu sanık ...'in bu parselle ilgili satın alma ve kiralama talebinde bulunduğu bildirilmiştir. 7. Suçtan zarar gören köy muhtarı ve tanıklar Y.A., N.D. ve Y.O.; "Suça konu taşınmazın mera olduğunu bilmediklerini, taşınmazın kiralanmadığı ve ekilip biçilmediği zamanlarda köylülerin hayvanlarını otlatmak için kullandıklarını" beyan etmişlerdir. 8. Mahkemece yapılan keşif sonrası sunulan bilirkişi raporunda, 374 nolu parselde daha önce sürülmüş 11 dönüm tecavüzlü ..., keşif yapılan yıl ise 5 dönüm tecavüzlü ... olduğu belirtilmiştir. IV. GEREKÇE A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra sanığın 25.04.2021 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin 1 ... fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Sanık hakkında kurulan hüküm, sanık savunması, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın 395 parsel sayılı merayı sürüp ekmek sureti ile tecavüz etmesi karşısında; üzerine atılı köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecevüz suçunun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden sanığın 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesi ikinci fıkrası uyarınca mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bayburt Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli kararına yönelik katılan ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2023 tarihinde karar verildi.