Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/9477 E. 2023/6269 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2020/9477
Karar No
2023/6269
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/236 E., 2016/18 K. SUÇLAR : Reşit olmayanla cinsel ilişki, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, beraat, mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin mahalline iade, Onama Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından, katılan vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 inci maddesi gereğince REDDİNE, mercide yanılma nedeniyle 5271 sayılı Kanunun 264 üncü maddesi gözetilerek isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün ise; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 02.05.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; suçun sabit olduğuna, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanığın, kuzeni olan tanık .... ile birlikte yolda yürürken tanıştığı 15 yaşındaki mağdur çocuk ...'u evine davet etmesi üzerine hep birlikte eve gittikleri, bir süre sohbet ettikten sonra tanık ....'nın evden ayrıldığı, ardından sanığın mağdur çocuğa cinsel istismarda bulunduğu iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından bu hüküm inceleme dışı bırakılmıştır. 2. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede ise; Sanık savunmaları, tanık .... ve katılan mağdur çocuğun beyanları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik Mahkemenin kabulü karşısında; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR 1. Reşit olmayanla cinsel ilişki suçu yönünden Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığından temyiz talebinin REDDİNE, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, 2. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli kararında katılan vekili tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin suçun sabit olduğuna yönelik temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2020/9477, K. 2023/6269, T. 19.09.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2020-9477-e-2023-6269-k-783f7697956a