Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/4980 E. 2023/1116 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/94 E., 2015/271 K. SUÇLAR : Kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 06.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 53 üncü maddesi, sanıklar ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 53 üncü maddesi, kasten yaralama suçundan aynı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli kararı ile tüm sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay 22 ... hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ...'ın temyiz isteği; 1. Katılanın aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğuna, 2. Hakkında 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin değerlendirilmesi gerektiğine, 3. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, 4. Eylemin nitelikli olarak gerçekleştirilmediğine, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanamayacağına, 5. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 6. Kurulan hükmün seçenek yaptırımlara çevrilmediğine, B. Sanıklar ..., ... ve ... müdafinin temyiz isteği; 1. Her bir sanığın eylemi ayrı ayrı değerlendirilerek, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin değerlendirilmesi gerektiğine, 2. Katılanın bileğinde meydana gelen kırığın hangi aşamada oluştuğuna ilişkin yeterli araştırma yapılmadığına, 3. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına, 4. Kasten yaralama suçunda, ... cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin olunmasının hukuka aykırı olduğuna, 5. Sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 6. Lehe hükümlerin uygulanmamasının çelişki oluşturduğuna, Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, pazarcılık yapan katılan ile sanık ... arasındaki önceye dayalı husumet nedeniyle, sanık ...'ın talimatıyla, diğer sanıklar tarafından katılanın alıkonulması, eylem sırasında sopalarla darp edilmesi ve yakınlarının haber vermesi üzerine polis tarafından kurtarılmasına ilişkindir. 2. Katılanın babası ...'in ihbarı üzerine, sanıklardan ...'un, mağdurun sanık ... ile birlikte çay ocağında olduğunu bildirmesi ve mağdurun polis tarafından alınarak hastaneye sevk edilmesine ilişkin 16.10.2014 tarihli olay, yakalama ve teslim tutanağı düzenlenmiştir. 3. Trabzon Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 05.03.2015 tarihli raporunda, mağdurun yaralanmalarının basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir olmadığı ve vücudunda meydana gelen kırığın etkisinin ... derecede etkili olduğu bildirilmiştir. IV. GEREKÇE Her ne kadar mahkemece, eylemler sırasında sanıklar tarafından kullanılan sopaların, niteliği itibarıyla silah vasfında olup olmadığı açıklığa kavuşturulamadığından bahisle, buna ilişkin nitelikli haller uygulanmamış ise de; mağdurun aşamalardaki ifadelerinde istikrarlı şekilde sanıkların eylemler sırasında sopa kullandıklarını beyan ettiği, ayrıntıları Trabzon ... Devlet Hastanesinin 16.10.2014 raporunda belirtilen yaralanmaların şekli ve nitelikleri gözetildiğinde, suça konu sopaların saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırıda kullanıldıkları anlaşılmıştır. Buna göre, sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Ayrıca, alıkoyma fiili devam ettiği sürede suça konu sopaların kullanıldığı gözetildiğinde, tüm sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümde aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmaması ve atılı suçun silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlemeleri karşısında, ... ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 ... maddeleri gereğince, aynı Kanunun 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği nazara alınarak, ... hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. A. Sanık ...'ın temyiz itirazları yönünden 1. Dosya kapsamına göre, olay saatinde meydan parkında bulunan mağdurun, sanıklar ... ve ... tarafından cebirle alıkonulmasından sonra, sanık ...'ın aracına bindirilerek götürülmesi, araç içerisinde iken diğer sanıklarca darp edilmesi, mağdurun götürüldüğü cephanelik mevkiinde araçtan indirilerek bir süre daha darp edildikten sonra tekrar sanık ...'ın aracına alınıp sanık ...'ın yanına götürüldüğünün anlaşılması karşısında, sanık ...'ın, diğer sanıkların eylemine iştirakinin 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığı gözetildiğinde, sanığın hakkında aynı Kanun'un 39 uncu maddesinin değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazı yerinde görülmemiştir. 2. Mağdurun aşamalardaki beyanları, adli tıp şube müdürlüğü tarafından tanzim olunan adli muayene raporu, sanık ...'un mağduru darp ettiğini kabul etmesi ve eylemin iştirak iradesi içerisindeki birden fazla kişi ile birlikte işlendiği hususu gözetildiğinde, sanık hakkında ... cezanın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenmesinde ve aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Katılan tarafından sanığa yönelik gerçekleştirilmiş herhangi bir haksız fiilin bulunmaması karşısında, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazı reddedilmiştir. 4. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan tayin olunan cezanın miktarı gözetildiğinde, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazı yerinde görülmemiştir. B. Sanıklar ..., ... ve ... müdafinin temyiz itirazları yönünden 1. Adı geçen sanıkların, eylemin başlangıcından itibaren iştirak iradesi içerisinde, birlikte hareket ederek atılı suçu gerçekleştirdiklerinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında, sanıklar müdafinin sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazı yerinde görülmemiştir. 2. Kabule göre, mağdurun rızası dışında, cebirle sanık ...'a ait araca bindirilmesinden sonra sanıklar tarafından darp edilmeye başlandığı, ilk olarak götürüldüğü cephanelik mevkiinde araçtan indirilerek sopalarla dövüldüğü, ardından sanık ...'ın yanında da darp edilmeye devam edildiği, bu eylemler neticesinde mağdurun sol ayak bileğinde kırık meydana geldiği, sanıkların atılı fiili birlikte gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar müdafinin bu yöndeki temyiz itirazı yerinde görülmemiştir. 3. Mağdura yönelik gerçekleştirilen kasten yaralama eyleminin ... süre devam ettirilmesi, mağdurda meydana gelen yaralanmaların niteliği değerlendirildiğinde, kasten yaralama suçundan belirlenen ... cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 4. Pazarcılık yapan mağdurun, yine kendisi gibi aynı işi yapan sanıklar tarafından, olay öncesinde bir çok kez darp edilmesi, mağdura rahatsızlık verilmesi ve ilk haksız hareketin katılandan sadır olmaması karşısında, sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemece gösterilen gerekçede hukuka aykırılık görülmemiştir. 5. Mahkemece, sanıklar hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkin olarak gösterilen gerekçede hukuka aykırılık bulunmamıştır. C. Sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile sanık ...'ın diğer temyiz itirazları yönünden Mağdurun aşamalardaki beyanları, sanıkların savunmaları, olay tutanağı, adli muayene raporları ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların mahkumiyetlerine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, bir kısım sanıklar müdafii ile sanık ...'ın diğer temyiz sebepleri de yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır . V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli kararında bir kısım sanıklar müdafii ile sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2023 tarihinde karar verildi.