Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/18336 E. 2023/6321 K. – Parada Sahtecili

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/246 E. 2015/232 K. SUÇ : Parada sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır. 2. Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat; parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; 1. Beraat etmesi gerektiği halde mahkumiyetine karar verildiğine, 2. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme kararı yerine ceza verildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, sanığın mağdurun eşine borcunun olduğunu söyleyerek iki adet sahte banknot bozdurmak suretiyle tedavüle koyduğu iddiasına ilişkindir. 2. Mağdur şikayetinde, kayınpederi balkonda otururken tanımadığı bir şahsın gelip kendisini çağırdığını, çıktığında eşine 50,00 TL borcu olduğunu söyleyerek 200,00 TL'lik banknot uzattığını, kira için ayırmış olduğu paralardan bu parayı bozdurduğunu, 200,00 TL daha bozabileceğini sorduğunu, kabul ederek onu da bozduğunu, şahıs gittikten sonra paraların sahte olabileceğinden şüphelenip eşini aradığını, eşinin paraların sahte olduğunu anlayıp polise müracaat ettiklerini ifade etmiştir. 3. 25.03.2014 tarihli teşhis tutanağı ile mağdurun sanığı kesin ve net olarak teşhis ettiği belirlenmiştir. 4. Mağdurun kayınpederi olan ....'nın beyanı dava dosyasında mevcuttur. 5. T.C. ... İstanbul Şubesinin 20.04.2015 tarihli Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile 2 adet A058 374 049 ve A058 374 025 seri numaralı 200 TL'lik banknotların sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir. IV. GEREKÇE Dolandırıcılık ve parada sahtecilik suçlarını oluşturduğu iddiasıyla açılan davada sanığın eylemi, Mahkemece bir bütün olarak kabul edilmesine rağmen tek olan eylem ikiye bölünerek dolandırıcılık suçundan beraat, parada sahtecilik suçundan mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle başkaca yönleri incelenmeyen Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2023 tarihinde karar verildi.