Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/18134 E. 2023/366 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 06.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi suçun sübutuna, suç işleme kastı bulunmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ve somut bir nedene dayanmayan diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İncelemeye konu olay; sanığın işletmekte olduğu pansiyon hakkında gelen ihbar üzerine, polis memuru olan katılanların denetim yapmaları akabinde sanığın, CİMER aracılığıyla katılanların kendisinden rüşvet istediğinden bahisle şikayetçi olması, katılanlar hakkında rüşvet suçundan soruşturma başlatılması ve yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle katılanlar hakkında başlatılan soruşturmada takipsizlik kararı verilmesine ilişkindir.

IV. GEREKÇE 1. Sanığın aynı müracaat ile katılanlara yönelik gerçekleştirdiği eylemi nedeniyle, hakkında hükmolunan cezadan 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası yollaması ile aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca zincirleme suç hükümlerine göre arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. 2. Sanık tarafından CİMER'e gönderilen 16.04.2015 tarihli ihbar dilekçesi, katılanların anlatımını doğrulayan tanık Z.G.'nin beyanı ile haklarında verilen 04.11.2014 tarihli takipsizlik kararı ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.02.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2023 tarihinde karar verildi.