Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/17407 E. 2023/7093 K. – Parada Sahtecili

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/82 E. 2015/262 K. SUÇ : Parada Sahtecilik HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Giresun Cumhuriyet Başsavcılığının 14.10.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır. 2. Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıkların temyiz istemleri; 1. Suç kasıtlarının bulunmadığına, 2. Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, sanıkların işyerinde bulunan kasada sahte para muhafaza ettikleri iddiasına ilişkindir. 2. Sanık ...'in işletmekte olduğu işyeri hakkında başlatılan icra takibi kapsamında yapılan haciz işlemi sırasında kasadan ele geçirilen paralardan 7 adet ABD dolarının bankaya yatırılması sırasında sahte olduğunun anlaşıldığı belirlenmiştir. 3. a) Sanık ... aşamalarda, bu işyerinin sahibi olduğunu, sanık ...'ın işyerinde çalıştığını, yolculardan aldığı ve bir kısmının sahte olduğunu öğrendiği paraları sanık ...'ın kendisine ait kasaya koymak istemesi üzerine zarf içerisinde kasaya koyduklarını ve orada unutulduğunu; b) Sanık ... aşamalarda, yolculardan aldığı bir kısım paraların sahte olduğunu öğrenince önce emniyete müracaat ettiğini, müracaatı alınmayınca patronunun kasasına koymak istediğini, sanık ...'in de koyduğunu ifade ettiği belirlenmiştir. 4. T.C. ... Bankası Sahte Banknot Matbaası Genel Müdürlüğünün 29.09.2014 tarihli Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile HJ77168441A seri numaralı 7 adet 100'lük Amerikan doları banknotların sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir. 5. Giresun 1. İcra Müdürü D.K.'nın beyanı dava dosyasında mevcuttur. 6. Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O. tarafından tanzim edilen 05.09.2014 tarihli tutanak dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE 1. Haciz tutanakları, banka tespit tutanağı, tanık beyanları, ... Bankası raporu ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların sahteliğinden haberdar oldukları banknotları muhafaza etmek suretiyle atılı suçu işlediklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiştir. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 3. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümlerde çelişkiye neden olunması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2015 tarihli kararına yönelik sanıkların temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 30 günün 5 güne, 62 nci maddesi uyarınca belirlenen 25 günün 4 güne ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tayin olunan 500,00 TL adli para cezasının ise 80,00 TL'ye indirilmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2023 tarihinde karar verildi.