Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/14517 E. 2023/2944 K. – Hakkı Olmayan

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Hadim Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.06.2015 tarihli iddianamesiyle sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Hadim Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın temyiz isteği; sanığın taşınmazına tecavüz ettiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, sanığın katılana ait tarlayı ekip biçerek ve sulama havuzunu kullanarak tecavüz ettiği iddiasını ilişkindir. 2. 177 ada 16 numaralı parselin mahkeme kararıyla katılan adına tescil edildiği anlaşılmıştır. 3. 09.06.2015 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağında, sanığın katılana ait tarlayı ekip biçmeye devam ettiği belirtilmiştir. 4. Sanık, atılı suçlamayı kabul etmediğini, ektiği ürünlerden ise faydalanmaya devam ettiğini beyan etmiştir 5. Tanık beyanları alınmıştır 6. Taraflar arsında uzlaşma sağlanamamıştır. IV. GEREKÇE Sanık hakkında kurulan hüküm, 09.06.2015 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağı, sanık savunması katılan ve tanık beyanları, tapu kayıtları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın katılana ait tarlayı ekip biçerek 177 ada 16 numaralı parsele tecavüz ettiği, sanığın savunmasında ektiği ürünlerden faydalanmaya devam ettiğini belirttiği, tanıklar A.B. ve S.T. nin katılanın açtığı dava öncesinde sanığın katılanın rızası ile suça konu taşınmazı ektiğini belirttikleri anlaşılmıştır. Sanığın üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden 5237 sayılı Kanunu'nun 154 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince mahkûmiyeti yerine ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Hadim Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli kararına yönelik katılanın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2023 tarihinde karar verildi.