Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2012/9021 E. 2012/18900 K.

Ruhsatsız silah taşımak suçundan sanık ...'ın, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 59 ve 81/1-3. maddeleri gereğince 11 ay hapis ve 130.500.000 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair Akhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2003 tarihli ve 2001/680 esas, 2003/301 sayılı kararının infazı sırasında, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, anılan Kanun'un sanık lehine düzenleme getirmediğinden bahisle önceki hükümde yer alan para cezasına ait küsuratlar atılmak suretiyle sanığın 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 765 sayılı Kanun'un 59/2 ve 81/1-3. maddeleri gereğince 11 ay hapis ve 130,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair (AKHİSAR) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2006 tarihli ve 2006/163 esas, 2006/488 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak; Sanığın eylemi yönünden 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 59 ve 81/1-3. maddelerinin uygulanmasının daha lehe olacağı kabul edilerek, 11 ay hapis ve 130,00 yeni Türk lirası adlî para cezası olarak belirlenmiş ise de, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesinin 2. fıkrasında "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." 3. fıkrasında ise "Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç; infaz rejimine ilişkin hükümler, derhâl uygulanır." şeklinde infaz rejimi ile ilgili düzenlemelere yer verilmesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda tekerrür sebebiyle artırım öngörülmediğinden, 6136 sayılı Kanun'un 13/1. ve 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddelerinin uygulanması sonucu 10 ay hapis ve 375 Türk lirası adlî para cezasının sanığın lehine olacağının dikkate alınmamasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 06.03.2012 gün ve 14292 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 14.03.2012 gün ve KYB-2012/71654 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi. TÜRK MİLLETİ ADINA Gereği görüşülüp düşünüldü: 07.07.2001 tarihinde, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunu işleyen sanığın, 6136 sayılı Yasanın 13/1, 765 sayılı TCK.nun 59, tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle aynı yasanın 81/1-3 maddeleri uyarınca 11 ay hapis ve 130 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 7. maddesinin 3. fıkrasında "Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç, infaz rejimine ilişkin hükümler derhal uygulanır." şeklinde infaz rejimi ile ilgili düzenlemelere yer verilmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda tekerrür hükmünün bir infaz kurumu olarak düzenlenmesi nedeniyle 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlarda TCK.nun 58. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde 765 sayılı yasanın lehe olduğu kabul olunarak hüküm kurulması, Yasaya aykırı olduğundan kanun yararına bozma talebine dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce bu nedenle yerinde görüldüğünden, Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2006 tarihli ve 2006/163-488 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca (BOZULMASINA), hüküm fıkrasına "sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1 maddesi uyarınca verilen 1 yıl hapis ve 141 TL adli para cezasının, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 10 ay hapis ve 117 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ve tekerrür hükümlerinin uygulandığı bölüm çıkarılarak "5237 sayılı Yasanın tekerrür nedeniyle artırım öngörmediği ve suç tarihinde yürürlükte bulunmadığından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına", müsadereye ilişkin kısımdan "765 sayılı Yasanın 36. maddesi uyarınca müsaderesine" ibaresinin çıkarılmak suretiyle yerine "5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine" ve "5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin ilavesi suretiyle hükmün diğer bölümlerinin aynen muhafazasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 31.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.